اختلاف چین و آمریکا بر سر واژه «غیربازاری» در نشست گروه ۲۰

تنش‌های تجاری در نشست گروه ۲۰؛ کلمه‌ای که میان واشنگتن و پکن شکاف ایجاد کرد

اختلافات عمیق میان دو اقتصاد بزرگ جهان، بار دیگر در نشست وزیران دارایی و روسای بانک‌های مرکزی گروه ۲۰ خودنمایی کرد. گزارش‌ها حاکی از آن است که بن‌بست در مذاکرات اخیر، عمدتاً ناشی از اختلاف نظر بر سر یک اصطلاح کلیدی و حساس بود که توانایی دستیابی به یک بیانیه مشترک را سلب کرد.

جنگ واژگان: مفهوم «غیربازاری» و واکنش پکن

بر اساس گزارش‌های منتشر شده، محور اصلی اختلاف، استفاده از عبارت «غیربازاری» (non-market) در متن بیانیه مربوط به عدم توازن‌های تجاری بوده است. مقامات چینی این واژه را حمله‌ای مستقیم و غیرمستقیم به ساختار اقتصادی خود و به‌ویژه شرکت‌های دولتی می‌دانند که ستون فقرات اقتصاد این کشور محسوب می‌شوند.

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده، با انتقاد از رفتار مقامات چینی، آن‌ها را عامل اصلی عدم دستیابی به توافق در نشست اشویل دانست. وی معتقد است که پکن با مخالفت در برابر عباراتی نظیر «حذف سیاست‌های غیربازاری»، مانع از شفافیت در تجارت جهانی شده است.

یارانه‌های صنعتی و چالش‌های صادراتی چین

یکی از نقاط حساس در این تقابل، موضوع مازاد تجاری عظیم چین و نحوه حمایت از صنایع داخلی این کشور است. ایالات متحده همواره بر این باور است که سیاست‌های حمایتی پکن، باعث ایجاد رقابت ناعادلانه در بازارهای جهانی می‌شود.

«شرکت‌هایی مانند BYD با دریافت یارانه‌های گسترده، قادر به عرضه خودروهایی با قیمت بسیار پایین در بازار جهانی هستند که این امر ناشی از مداخلات دولتی است.»

در مقابل، مقامات چین با رد این اتهامات، معتقدند که این اقدامات نوعی استاندارد دوگانه از سوی غرب است و کشورهای غربی نیز در بخش‌های فناوری و خودروی برقی، حمایت‌های گسترده‌ای از صنایع خود به عمل می‌آورند.

پیامدهای سیاسی و اقتصادی در آستانه دیدار سران

این تنش‌های زیرپوستی در حالی بروز می‌کند که انتظار می‌رود به‌زودی نشست‌های مهمی میان رهبران دو کشور برگزار شود. اختلاف بر سر موضوعاتی نظیر مواد معدنی حیاتی و بازسازی بدهی‌ها، نشان‌دهنده عمق اختلافات ساختاری میان نظام اقتصادی واشنگتن و پکن است.

در نهایت، بیانیه نهایی که تحت ریاست آمریکا منتشر شد، بر ضرورت حذف رویه‌هایی تأکید داشت که باعث تشدید عدم توازن‌های تجاری می‌شوند؛ موضوعی که همچنان می‌تواند زمینه‌ساز تنش‌های آتی در روابط دوجانبه باشد.