هزینه نگهداری نوزاد در سال ۱۴۰۵؛ جهش قیمت شیرخشک و پوشک و کاهش قدرت یارانه

تحلیل‌های اقتصادی نشان می‌دهد که هزینه نگهداری نوزاد در ایران با شیب تندی در حال افزایش است؛ به‌طوری که شکاف عمیقی میان حمایت‌های دولتی و واقعیت‌های بازار ایجاد شده است. در حالی که تورم بر تمامی اقلام مصرفی سایه افکنده، هزینه‌های مربوط به سلامت و تغذیه کودکان، فشار مضاعفی را بر خانواده‌ها وارد می‌کند.

تحلیل روند صعودی هزینه‌های نوزاد تا سال ۱۴۰۵

بررسی داده‌های آماری نشان می‌دهد که میانگین مخارج ماهانه برای مراقبت از یک نوزاد در بازه زمانی دو ساله، تغییرات چشمگیری داشته است. این هزینه‌ها شامل اقلام ضروری نظیر پوشک، شیرخشک، لوازم بهداشتی و خدمات پزشکی می‌شود.

این ارقام گویای آن است که فرزندآوری دیگر تنها یک تصمیم اجتماعی نیست، بلکه یک تعهد مالی سنگین و مستمر برای خانوارها محسوب می‌شود.

بحران قیمت در کالاهای مصرفی و تغذیه‌ای

کالاهای مصرفی که ماهیت غیرقابل حذف دارند، بیشترین ضربه را از تورم دریافت کرده‌اند. قیمت پوشک و قیمت شیرخشک دو رکن اصلی این بحران هستند.

نوسانات قیمت پوشک و لوازم جانبی

• پوشک: قیمت یک بسته ۲۸ عددی از ۲۴۰ هزار تومان در سال ۱۴۰۳ به ۵۷۵ هزار تومان در سال ۱۴۰۵ رسیده است.
• شیشه‌شیر: میانگین قیمت این کالا با رشد ۲۸۸ درصدی، به حدود ۱.۵ میلیون تومان افزایش یافته است.
• پستانک: متوسط قیمت این محصول نیز با ۱۳۶ درصد افزایش، به ۱.۳ میلیون تومان رسید.

جهش قیمت شیرخشک؛ از تولید داخلی تا رژیمی

تفاوت قیمت میان محصولات داخلی و وارداتی، بخش بزرگی از فشار اقتصادی را تشکیل می‌دهد. در حالی که شیرخشک داخلی با افزایش هزینه‌های تولید به حدود ۳۰۵ هزار تومان رسیده، محصولات وارداتی با جهشی خیره‌کننده روبرو شده‌اند.

«قیمت شیرخشک‌های رژیمی و تخصصی که برای بسیاری از کودکان حیاتی است، از حدود ۲ میلیون تومان در سال ۱۴۰۳ به بیش از ۴ میلیون تومان در سال ۱۴۰۵ رسیده است.»

کاهش قدرت خرید یارانه در برابر تورم

یکی از چالش‌برانگیزترین بخش‌های این بررسی، عدم تناسب میان یارانه پرداختی دولت و هزینه نگهداری نوزاد است. اگر یارانه ماهانه ۲ میلیون تومان ثابت بماند، سهم این حمایت از سبد هزینه‌های خانواده به‌شدت کاهش می‌یابد.

در سال ۱۴۰۳، یارانه حدود ۱۸ درصد از هزینه‌ها را پوشش می‌داد، اما این رقم در سال ۱۴۰۵ به تنها ۱۰ درصد کاهش یافته است. این نشان می‌دهد که بدون بازنگری در سیاست‌های حمایتی و متناسب‌سازی آن‌ها با نرخ تورم، حمایت‌های دولتی قدرت خرید لازم برای تأمین نیازهای اولیه کودک را نخواهند داشت.

نتیجه‌گیری: افزایش بی‌روی تورم در حوزه کالاهای نوزاد، فرآیند فرزندآوری را با چالش‌های اقتصادی جدی مواجه کرده و نیاز به بازنگری در ساختار یارانه‌ها را بیش از پیش نمایان می‌کند.