مأموریت بپی‌کلمبو در آستانه ورود به مدار عطارد؛ پایان یک سفر هشت‌ساله

مأموریت بپی‌کلمبو در آستانه ورود به مدار عطارد

فضاپیمای بپی‌کلمبو، مأموریت علمی مشترک اروپا، ژاپن و ایالات متحده، موفق شد یکی از پیچیده‌ترین مراحل سفر هشت‌ساله خود به سوی سیاره عطارد را با موفقیت پشت سر بگذارد. این پروژه که با هزینه‌ای نزدیک به ۲ میلیارد دلار در حال انجام است، اکنون در مسیر نهایی برای ورود به مدار نزدیک‌ترین سیاره منظومه شمسی قرار دارد.

جداسازی ماژول انتقال در محیطی بسیار خشن

در عملیاتی بسیار حساس که در فاصله ۶۳ میلیون کیلومتری از خورشید انجام شد، بخش مربوط به پیشرانش که با نام ماژول انتقال عطارد شناخته می‌شود، از بدنه اصلی فضاپیما جدا شد. این بخش که مسئول تأمین انرژی و نیروی محرکه در طول سال‌ها سفر بود، اکنون دیگر کاربردی ندارد و باید پیش از ورود به مدار، از فضاپیما جدا شود.

"این عملیات در چنین محیط پرتابه‌ای، با دمای بسیار بالا و تابش شدید خورشیدی، با ریسک بسیار زیادی همراه بود و به معنای شروع یک مرحله جدید برای کنترل فضاپیماست."

ساختار دوگانه فضاپیما برای اکتشافات علمی

مأموریت بپی‌کلمبو از یک ساختار منحصربه‌فرد تشکیل شده است که شامل سه بخش اصلی است:

• ماژول انتقال عطارد: بخش اروپایی که وظیفه انتقال را بر عهده داشت.
• مدارگرد سیاره‌ای عطارد: ساخته شده توسط اروپا برای مطالعه سطح سیاره.
• مدارگرد مغناطیسی عطارد (Mio): ساخته شده توسط ژاپن برای بررسی میدان‌های مغناطیسی و پلاسما.

چالش‌های مسیر و چشم‌انداز آینده

رسیدن به عطارد به دلیل سرعت بالای این سیاره و نزدیکی آن به خورشید، بسیار دشوارتر از فرستادن فضاپیما به پلوتون است. بپی‌کلمبو برای تنظیم مسیر خود از ۹ بار پرواز نزدیک از سیارات مختلف استفاده کرد و از پیشرفته‌ترین سیستم پیشران الکتریکی برای اصلاح مدار خود بهره برد.

پس از جداسازی کامل دو مدارگرد در ماه دسامبر، دانشمندان امیدوارند با استفاده از ابزارهای دقیق، نقشه‌ای با وضوح بالا از سطح این سیاره تهیه کنند و به پرسش‌های بنیادین درباره منشأ و تکامل عطارد پاسخ دهند. این مأموریت می‌تواند فصل جدیدی در درک ما از منظومه شمسی بگشاید.

در نهایت، موفقیت در جداسازی ماژول انتقال، گامی حیاتی برای تضمین سلامت ابزارهای علمی در مواجهه با محیط بی‌رحم خورشیدی بود که اکنون راه را برای اکتشافات بی‌سابقه هموار کرده است.