حمایت از تولید ماکارونی و نان‌های صنعتی در سایه تغییر سیاست‌های یارانه‌ای گندم

در حالی که سیاست‌های حمایتی دولت در بخش‌های مختلف کالاهای اساسی در حال بازنگری است، نایب رئیس انجمن‌های صنفی صنایع آرد ایران تأکید کرد که تولیدکنندگان ماکارونی و نان‌های صنعتی همچنان از حمایت‌های یارانه‌ای برخوردار هستند، اما بخش‌های غیرنان مانند تولیدکنندگان شیرینی و شکلات از این حمایت‌ها کنار گذاشته شده‌اند.

جزئیات بودجه و ساختار یارانه گندم

طبق بودجه مصوب مجلس شورای اسلامی، اعتبار اختصاص یافته برای یارانه گندم، آرد و نان به رقم ۵۰۴ هزار میلیارد تومان رسیده است. این رقم که نسبت به سال گذشته افزایش یافته، نشان‌دهنده تلاش دولت برای مدیریت هزینه‌های مربوط به امنیت غذایی است.

بر اساس محاسبات اقتصادی، روند قیمت‌گذاری به شرح زیر است:

فرشاد معماریان، نایب رئیس انجمن‌های صنفی صنایع آرد، خاطرنشان کرد که در بخش مصرف یارانه‌ای که شامل ۸.۵ میلیون تن از کل مصرف کشور است، تفاوت فاحشی میان قیمت عرضه و قیمت تمام‌شده وجود دارد که توسط دولت پوشش داده می‌شود.

تغییر در الگوی حمایت از صنایع غیرنان

یکی از تحولات مهم در ماه گذشته، حذف یارانه گندم برای بخش‌های صنعتی غیرنان بوده است. اکنون تولیدکنندگانی که در حوزه محصولات زیر فعالیت می‌کنند، باید گندم خود را با قیمت تمام‌شده از شرکت بازرگانی دولتی خریداری کنند:

• تولیدکنندگان شیرینی و کلوچه
• صنایع تولید شکلات
• تولیدکنندگان کیک و بیسکویت
• بخش تولید نشاسته

این تغییر سیاست می‌تواند در آینده با تمدید یا حذف حمایت از بخش ماکارونی و نان‌های صنعتی نیز همراه باشد. در صورت تغییر سیاست‌ها، کارخانجات آرد مجاز خواهند بود گندم مورد نیاز خود را از طریق بازار داخلی یا مسیر واردات تأمین کنند.

ضرورت تمرکز بر کیفیت در تولید آرد

بسیاری از متخصصان معتقدند که سیاست‌گذاری در حوزه تولید آرد نباید تنها بر پایه شاخص‌های کمی باشد. افزایش بی‌رویه میزان سبوس‌گیری برای کاهش مصرف گندم، می‌تواند پیامدهای منفی اقتصادی و تغذیه‌ای به همراه داشته باشد.

"تولید آرد کامل نیازمند گندم با پروتئین بالا و فرآیندهای آسیابانی دقیق است؛ بنابراین باید میان میزان سبوس، نیازهای فیزیولوژیک مصرف‌کنندگان و غنی‌سازی آرد تعادل برقرار شود."

همچنین تأکید شده است که افزایش بیش از حد سبوس ممکن است باعث کاهش عرضه سبوس مورد نیاز صنعت خوراک دام شده و کشور را به سمت واردات بیشتر نهاده‌های دامی سوق دهد. اصلاح این چرخه و حرکت به سمت تولید قراردادی و کیفی، نیازمند یک بازه زمانی حداقل سه ساله است.

در مجموع، مدیریت یارانه گندم و تغییر در ساختار حمایت‌ها، نیازمند دقت در حفظ تعادل میان حمایت از کشاورزان، تأمین نیاز صنایع و حفظ کیفیت محصولات مصرفی است.