ارتباط داروهای GLP-1 با افزایش خطر ریزش مو در مردان

تحقیقات علمی جدید نشان می‌دهند که استفاده از داروهای GLP-1، که به طور گسترده برای مدیریت وزن و درمان دیابت نوع ۲ به کار می‌روند، ممکن است با افزایش خطر ریزش مو در مردان مرتبط باشد. این یافته‌ها که در ژورنال تخصصی درماتولوژی منتشر شده، ابعاد جدیدی از عوارض جانبی این دسته از داروها را بازگو می‌کند.

یافته‌های ژنتیکی و تحلیل‌های دانشگاه نیویورک

تیمی از پژوهشگران به سرپرستی دانشمندان دانشکده پزشکی گروسمن در دانشگاه نیویورک (NYU)، با استفاده از متد پیشرفته تصادفی‌سازی مندلی، به بررسی این موضوع پرداخته‌اند. آن‌ها به جای مشاهده مستقیم مصرف دارو، از نشانگرهای ژنتیکی برای تحلیل اثرات این مسیر زیستی استفاده کردند.

نتایج این پژوهش نشان داد که در مردانی که از نظر ژنتیکی مستعد آلوپسی آندروژنتیک (ریزش موی الگوی مردانه) هستند، فعالیت مرتبط با این مسیر می‌تواند ریسک ریزش مو را تا ۷ درصد افزایش دهد. این مطالعه بر روی بیش از ۲۰۵ هزار نفر انجام شده است.

«این مطالعه نخستین ارتباط ژنتیکی میان فعالیت مسیر GLP-1 و افزایش خطر ریزش موی مردانه را اثبات می‌کند؛ موضوعی که مدت‌ها مورد تردید علمی بود.»
— لین پتخووا، پژوهشگر ارشد دانشگاه نیویورک

مکانیسم اثر و پیامدهای بالینی

داروهای خانواده GLP-1 با تقلید از هورمون‌های طبیعی بدن، بر سیستم گوارش و مغز تأثیر می‌گذارند. یافته‌های جدید حاکی از آن است که افزایش بیان گیرنده‌های این هورمون (GLP1R) می‌تواند با تغییر در سلامت فولیکول‌های مو همراه باشد.

اگرچه این ارتباط مستقیماً به معنای مصرف دارو نیست، اما نشان می‌دهد که فعال کردن این مسیر زیستی می‌تواند در تشدید ریزش مو نقش داشته باشد. پژوهشگران پیشنهاد می‌کنند در آینده ممکن است برای جلوگیری از این عارضه، درمان‌های ترکیبی مانند استفاده از ماینوکسیدیل همراه با این داروها تجویز شود.

جمع‌بندی و چشم‌انداز آینده

در حالی که این داروهای تحول‌آفرین در کنترل وزن و دیابت بسیار موفق عمل کرده‌اند، آگاهی از عوارض جانبی احتمالی برای پزشکان و بیماران ضروری است. تحقیقات آینده باید مشخص کنند که آیا این روند مشابه در زنان نیز مشاهده می‌شود یا خیر، تا بتوان تصمیمات درمانی آگاهانه‌تری اتخاذ کرد.