جواد مجابی؛ پژوهشگر و منتقد برجسته هنر تجسمی ایران درگذشت

جواد مجابی، چهره ماندگار فرهنگ و هنر ایران که دهه‌ها عمر خود را وقف روایت و نقد هنرهای تجسمی کرد، پس از گذراندن دوره‌ای بیماری درگذشت. او که فراتر از یک نویسنده، پژوهشگری دقیق در تاریخ هنر مدرن بود، جای خالی خود را در میان اهل کلمه و رنگ احساس خواهد کرد.

پژوهشگر و منتقد تاریخ هنر تجسمی ایران

جواد مجابی که در سال ۱۳۱۸ متولد شد، از همان دوران کودکی با دنیای رنگ‌ها و تصاویر پیوند خورد. او برخلاف بسیاری از منتقدان، خود نیز نقاشی می‌کشید و این تجربه زیسته، نگاهی عمیق و ملموس به آثار هنرمندان دیگر بخشیده بود.

او از دهه ۱۳۴۰ فعالیت‌های مطبوعاتی خود را در حوزه هنر آغاز کرد. مجابی در روزنامه اطلاعات، با نگارش مقالاتی مستمر، نقش مهمی در معرفی نقاشان و تحلیل تحولات هنری ایران ایفا نمود. او همواره معتقد بود برای درک یک اثر، باید با شرایط اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی زمانه آن پیوند برقرار کرد.

میراث علمی و کتاب‌های ماندگار

حاصل دهه‌ها کنجکاوی و حضور در قلب نمایشگاه‌ها، در آثار مکتوب او تجلی یافته است. برخی از مهم‌ترین دستاوردهای او عبارتند از:

• نود سال نوآوری در هنر تجسمی ایران: اثری دوجلدی که مرجع مهمی برای تاریخ هنر معاصر محسوب می‌شود.
• سرآمدان هنر نو: بررسی شخصیت‌ها و جریان‌های مهم هنری.
• نگاه کاشف گستاخ و هنرمند و زمان او: تحلیل‌های عمیق درباره رابطه هنر و جامعه.

آخرین درخشش در میان رنگ‌ها

حتی در روزهای سخت بیماری، ارتباط جواد مجابی با هنر قطع نشد. او در تیرماه سال ۱۴۰۵، آخرین نمایشگاه خود را با عنوان «شب‌های سفید بیمارستان و من» در بیمارستان ایران‌مهر برگزار کرد.

"آثار من، علاوه بر نمایش عمومی، باید به عنوان بخشی از یک پروژه پژوهشی در پیوند میان هنر و علوم اعصاب حفظ شوند."

مجابی در اقدامی خیرخواهانه، تمامی حقوق مادی و معنوی آثار خود را برای استفاده در پروژه‌های علمی و پژوهشی اهدا کرد تا میراث او فراتر از یک نمایش ساده، به دانش بشری افزوده شود.

درگذشت این پژوهشگر بزرگ، فقدانی بزرگ برای جامعه هنری ایران است؛ مردی که با دقت و وسواس، تاریخ هنر مدرن کشور را برای نسل‌های آینده ثبت و مستند کرد.