ماشین سازی تبریز؛ نقشه راه جدید واگذاری با تمرکز بر احیا و تولید

ماشین سازی تبریز، یکی از قطب‌های استراتژیک صنعت سنگین کشور، در آستانه یک تحول بنیادین قرار گرفته است. در نشست اخیر کارگروه شورای گفتگوی دولت و بخش خصوصی استان آذربایجان شرقی، مدل جدید واگذاری این مجموعه با هدف جلوگیری از تکرار تجربیات تلخ گذشته و تمرکز بر تولید، مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

مدل واگذاری تعهدی؛ تمرکز بر تولید به جای فروش دارایی

در جلسه برگزار شده در اتاق بازرگانی تبریز، مهدی نوروزیان، معاون سازمان خصوصی سازی، تاکید کرد که ماشین سازی تبریز برخلاف رویکردهای پیشین، به صورت یک «بسته واحد» و با تعهدات مشخص برای احیا واگذار خواهد شد. این تصمیم به منظور جلوگیری از تفکیک زمین از تجهیزات و جلوگیری از تبدیل شدن واحدهای صنعتی به بنگاه‌های املاک و زمین اتخاذ شده است.

جعفر محرمپور، دبیر اتاق بازرگانی تبریز، با اشاره به وسعت بالای این مجموعه، هشدار داد که وجود ۴۶۱ هزار مترمربع زمین می‌تواند جذابیت‌های غیرصنعتی ایجاد کند. از همین رو، مدل جدید بر این اصل استوار است که خریدار باید نسبت به بازگشت به چرخه تولید متعهد باشد.

نقشه راه سه مرحله‌ای برای احیای ماشین سازی تبریز

برای بازگرداندن این مجموعه به مدار فعالیت، یک برنامه فازی و مرحله‌ای تدوین شده است که شامل مراحل زیر می‌باشد:

• مرحله اول: احیای اولیه بخش ریخته‌گری
• مرحله دوم: احیای کامل و جامع بخش ریخته‌گری
• مرحله سوم: نوسازی تجهیزات و بدنه اصلی ماشین سازی

بر اساس برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته، تلاش می‌شود بخش ریخته‌گری و ماشین سازی در کنار یکدیگر احیا شوند تا هماهنگی عملیاتی افزایش یابد.

تخصیص بودجه برای اصلاح ساختار نیروی انسانی

یکی از چالش‌های اصلی در مسیر خصوصی‌سازی، تعیین تکلیف وضعیت پرسنل است. در این راستا، منابعی به ارزش ۶۰ تا ۶۵ میلیارد تومان از سوی سازمان برنامه و بودجه برای فرآیند بازنشستگی و تسویه حساب نیروها به شرکت تزریق شده است. این اقدام با هدف انجام فرآیند مطابق با قانون و بدون ایجاد حاشیه در ساختار جدید صورت می‌گیرد.

چالش اهلیت تخصصی در برابر توان مالی

فعالان اقتصادی استان، از جمله یونس اکبرپور پایدار، رئیس کمیسیون صنایع و انرژی اتاق بازرگانی، بر ضرورت وجود تعادل میان «توان مالی» و «اهلیت تخصصی» تاکید دارند. آن‌ها معتقدند صرف داشتن سرمایه کافی نیست و خریدار باید دانش فنی و مدیریت لازم برای هدایت این صنعت سنگین را نیز دارا باشد.

"هدف از این واگذاری، صرفاً فروش نیست؛ بلکه احیاء و بازگشت به چرخه فعالیت و تولید است."

در حال حاضر، پس از طی مراحل فراخوان، پنج متقاضی برای خرید این مجموعه صنعتی مراجعه کرده‌اند و فرآیند ارزشگذاری نیز به پایان رسیده است.

در نهایت، سرنوشت ماشین سازی تبریز به میزان موفقیت مدل «خصوصی سازی تعهدی» بستگی دارد. اگر بتوان میان نیاز به سرمایه و ضرورت تخصص توازن ایجاد کرد، این مجموعه می‌تواند بار دیگر به عنوان یکی از نمادهای صنعتی آذربایجان شرقی و ایران خودنمایی کند.