هشدار فیلیپین درباره بهره‌برداری چین از کاهش تمرینات نظامی آمریکا و کره جنوبی

فیلیپین با ابراز نگرانی از تغییر موازنه قدرت در منطقه آسیا-پاسیفیک، هشدار داد که کاهش فعالیت‌های نظامی مشترک میان آمریکا و کره جنوبی می‌تواند فرصتی برای بازگشت قدرتمند چین به عرصه‌های استراتژیک باشد.

هشدار فیلیپین درباره خلأهای امنیتی در منطقه

گیلبرتو تئودورو، وزیر دفاع فیلیپین، در حاشیه نشست دفاعی سئول اظهار داشت که پکن همواره در تلاش است تا از شکاف‌های ایجاد شده در امنیت منطقه‌ای بهره‌برداری کند. وی با اشاره به کاهش تمرینات نظامی مشترک، تأکید کرد که چین با سرعت بالای خود می‌تواند از این تغییرات برای بازپس‌گیری نفوذ خود استفاده کند.

با این حال، وی افزود که واشینگتن به منیل ضمانت‌های قطعی داده است تا تعهدات دفاعی خود را نسبت به فیلیپین تغییر ندهد. تئودورو همچنین نسبت به تلاش‌های چین برای گسترش روایت‌های تحریف‌شده در سیستم‌های دموکراتیک هشدار داد.

علل کاهش مانورهای نظامی مشترک آمریکا و کره جنوبی

تغییر در سیاست‌های نظامی منطقه پس از دستور مستقیم دونالد ترامپ برای کاهش قابل توجه مانورهای سالانه صورت گرفت. این تصمیم منجر به آن شد که رزمایش «اولچی فریدم شیلد» (Ulchi Freedom Shield) با شش روز تأخیر در پایان یابد.

دلایل این تصمیم بر اساس گزارش‌های موجود شامل موارد زیر است:

• روابط ترامپ و کیم جونگ اون: تلاش برای حفظ روابط مثبت با رهبر کره شمالی.
• تنش‌های مرتبط با ایران: عدم تمایل سئول به پیوستن به جنگ میان ایالات متحده و اسرائیل در برابر ایران.

در همین راستا، دفتر ریاست جمهوری کره جنوبی اعلام کرد که موضوع مشارکت در تضمین امنیت تردد در تنگه هرمز در حال بررسی است، هرچند تأکید شد که هرگونه اعزام نیرو نیازمند تصمیمات سلسله‌مراتبی در شورای امنیت ملی و پارلمان است.

رزمایش سه‌جانبه و واکنش‌های منطقه‌ای

در حالی که تمرینات دوجانبه کاهش یافته، ایالات متحده، کره جنوبی و ژاپن قرار است رزمایش پنج‌روزه «فریدم اج» (Freedom Edge) را در آب‌های اطراف جزیره ججو آغاز کنند. ارتش کره جنوبی این تمرینات را ماهیتی دفاعی دانست که با هدف مقابله با تهدیدات هسته‌ای و موشکی کره شمالی انجام می‌شود.

کره شمالی این رزمایش را یک «نمایش بی‌جا از قدرت» توصیف کرده و مدعی است که هدف آمریکا از آن، محاصره چین و اعمال فشار بر روسیه است.

در نهایت، این تغییرات در الگوی همکاری‌های نظامی، نشان‌دهنده گذار از سیاست‌های سنتی به سمت روابط منعطف‌تر و گاه متناقض در مدیریت بحران‌های بین‌المللی است.