کاهش شدید تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز در پی تشدید تنش‌های دریایی

کاهش محسوس تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز به دلیل تشدید تنش‌های دریایی، یکی از حساس‌ترین مسیرهای انرژی جهان، به پایین‌ترین سطح خود در ماه‌های اخیر رسیده است. داده‌های جدید نشان می‌دهد که نگرانی از امنیت حمل‌ونقل دریایی، الگوی حرکت شناورها را به‌شدت تغییر داده است.

تحلیل داده‌های کشتیرانی و کاهش عبور از تنگه هرمز

بر اساس گزارش‌های منتشر شده از سوی شرکت تحلیل کشتیرانی کپلر (Kpler)، میانگین تردد روزانه کشتی‌های حامل کالا در ۱۰ روز گذشته به تنها ۱۰ فروند رسیده است. این رقم که پایین‌ترین میزان از ماه مه تاکنون محسوب می‌شود، نشان‌دهنده یک تغییر الگوی جدی در فعالیت‌های تجاری این منطقه است.

در بررسی جزئی‌تر روزهای اخیر، آمارهای متفاوتی مشاهده می‌شود:

• روز جمعه: بیش از ۱۵ کشتی عبور کردند.
• روز شنبه: نزدیک به ۱۳ کشتی در مسیر بودند.
• روز یکشنبه: تنها ۶ کشتی از این آبراه عبور کردند.

همچنین داده‌ها حاکی از آن است که از روز چهارشنبه گذشته، هیچ نفتکش بسیار بزرگی (VLCC) از این مسیر خارج نشده است؛ موضوعی که نشان‌دهنده احتیاط شدید در جابه‌جایی محموله‌های عظیم نفتی است.

تنش‌های نظامی و تهدیدهای دریایی

عامل اصلی این کاهش تردد، افزایش چشمگیر حوادث و تنش‌های نظامی در محدوده این تنگه راهبردی است. آژانس عملیات تجارت دریایی بریتانیا اعلام کرده است که از تاریخ ۶ ژوئیه تاکنون، ۲۷ مورد اصابت پرتابه به کشتی‌های فعال در اطراف تنگه هرمز گزارش شده است.

«تشدید حملات به نفتکش‌ها و افزایش ریسک‌های امنیتی، باعث شده تا شرکت‌های کشتیرانی به‌طور فزاینده‌ای از عبور از این کریدور انرژی اجتناب کنند یا زمان تردد خود را به تعویق بیندازند.»

در همین راستا، گزارش‌ها نشان می‌دهند که برخی از شناورها نیز به دلیل خطرات احتمالی، مسیر خود را تغییر می‌دهند. برای نمونه، یک نفتکش حامل فرآورده‌های پالایش‌شده که از عربستان سعودی حرکت کرده بود، پس از تلاش برای عبور از تنگه هرمز، ناچار به تغییر مسیر و بازگشت شد.

پیامدهای اقتصادی و امنیت انرژی جهانی

اختلال در تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز تنها یک مسئله منطقه‌ای نیست، بلکه مستقیماً بر عرضه جهانی انرژی و هزینه‌های حمل‌ونقل بین‌المللی تأثیر می‌گذارد. افزایش ریسک در این آبراه می‌تواند منجر به نوسانات قیمت انرژی و افزایش هزینه‌های بیمه کشتی‌ها در سطح جهان شود.

در نهایت، وضعیت فعلی نشان‌دهنده یک دوره بی‌ثباتی در یکی از حیاتی‌ترین مسیرهای تجاری جهان است که مدیریت بحران در آن برای حفظ جریان انرژی جهانی امری ضروری به نظر می‌رسد.