در حالی که اقتصاد چین سال‌ها با رشد خیره‌کننده درآمد مصرف‌کنندگان همراه بود، اکنون تضعیف قدرت خرید مصرف‌کنندگان در چین به یکی از نگرانی‌های اصلی اقتصاد جهانی تبدیل شده است. این تغییر روند که از رکود در بازار مسکن نشأت می‌گیرد، می‌تواند تعادل تجارت بین‌الملل را تحت تأثیر قرار دهد.

ریشه‌های بحران: از سقوط بازار مسکن تا کاهش درآمد

تا پیش از سال ۲۰۲۰، رشد درآمد قابل تصرف شهرنشینان در چین با سرعتی بیش از دو برابر ایالات متحده همراه بود. با این حال، داده‌های جدید نشان می‌دهند که این نرخ رشد به شدت کاهش یافته است. یکی از عوامل کلیدی در این مسئله، افت شدید قیمت املاک است.

بر اساس تحلیل‌های کارشناسی، قیمت مسکن در چین از نقطه اوج خود در سال ۲۰۲۱ با افت شدیدی مواجه شده که بخش بزرگی از سودهای کسب شده در دهه گذشته را از بین برده است. این وضعیت برخلاف بحران مسکن در آمریکا، ابعاد بسیار گسترده‌تری دارد.

"آینده بازار مسکن چین به شدت به صادرات وابسته است؛ زمانی که سیاست‌گذاران دیگر نتوانند برای رشد اقتصادی بر صادرات تکیه کنند، بازار مسکن به کف خود خواهد رسید."

تضاد میان صادرات قدرتمند و تقاضای داخلی ضعیف

در حالی که مصرف‌کنندگان داخلی تمایلی به خرید ندارند، بخش صادرات همچنان با قدرت به فعالیت خود ادامه می‌دهد. این تضاد باعث شده است که چین با فشار بین‌المللی برای اصلاح سیاست‌های خود مواجه شود. نشست اخیر گروه ۲۰ نشان‌دهنده افزایش تنش‌ها بر سر این موضوع است که آیا سیاست‌های صادراتی چین به ضرر اشتغال در سایر کشورها تمام می‌شود یا خیر.

علاوه بر این، فرهنگ اقتصادی در چین نیز متفاوت است. برخلاف غرب، اولویت‌های هزینه‌کرد مصرف‌کنندگان چینی بیشتر بر آموزش، سلامت و سفر متمرکز است که این امر فشار بر بخش خرده‌فروشی کالا را افزایش می‌دهد.

راهکارهای احتمالی و چشم‌انداز آینده

مقامات چینی تلاش‌های خود را برای تقویت تقاضای داخلی آغاز کرده‌اند، اما کارشناسان معتقدند نتایج این سیاست‌ها ممکن است تا پنج سال آینده مشخص شود. یکی از گزینه‌های مورد بحث، تقویت بازار سرمایه و بورس برای ایجاد اثر ثروت در میان خانواده‌هاست.

با این حال، تجربه تلخ سقوط بازار سهام در گذشته، اعتماد سرمایه‌گذاران خرد را به شدت کاهش داده است. موفقیت در عبور از این دوره، مستلزم ایجاد ثبات در بازار مسکن و بازگشت اعتماد به مصرف‌کنندگان است.