ویروس واریسلا-زوستر؛ تهدیدی پنهان برای مغز و سیستم عصبی انسان

تحقیقات علمی جدید نشان می‌دهد ویروس واریسلا-زوستر که بسیاری از مردم جهان با نام‌های آبله‌مرغان و زونا می‌شناسند، فراتر از یک بیماری پوستی ساده است و می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری به سیستم عصبی و عروقی وارد کند.

خطر پنهان ویروس واریسلا-زوستر در بدن

بر اساس بررسی‌های انجام شده توسط پژوهشگران دانشگاه کلرادو «آنشوتز»، بیش از ۹۰ درصد مردم جهان حامل این ویروس هستند. این ویروس پس از دوره اولیه ابتلا به آبله‌مرغان، به‌طور کامل از بدن حذف نمی‌شود، بلکه در سلول‌های عصبی به حالت غیرفعال در می‌آید.

در شرایطی مانند کاهش سیستم ایمنی، افزایش سن یا مصرف برخی داروهای خاص، این ویروس می‌تواند دوباره فعال شود. اگرچه زونا با بثورات پوستی شناخته می‌شود، اما فعال شدن ویروس می‌تواند بدون هیچ نشانه‌ای بر روی پوست، مستقیماً اندام‌های داخلی را هدف قرار دهد.

عوارض جدی: از سکته مغزی تا فلج صورت

نتایج منتشر شده در نشریه Nature Reviews Disease Primers هشدار می‌دهد که ویروس واریسلا-زوستر می‌تواند در امتداد مسیرهای عصبی حرکت کرده و به رگ‌های خونی برسد. این فرآیند می‌تواند منجر به پیامدهای زیر شود:

• سکته مغزی: درگیری رگ‌های خون‌رسان مغز و اختلال در جریان خون.
• سندروم رمزی هانت: درگیر شدن اعصاب اطراف گوش و احتمال فلج یک‌طرفه صورت.
• اختلالات بینایی: آسیب به سیستم‌های بینایی در اثر گسترش عفونت.
• دردهای عصبی مزمن: عارضه‌ای موسوم به «نورالژی پس از هرپس» که ماه‌ها ادامه دارد.

چالش تشخیص و راهکارهای پیشگیری

یکی از دشوارترین حالت‌های این بیماری، زونای بدون بثورات پوستی است. در این وضعیت، فرد ممکن است دچار دردهای شدید عصبی شود بدون اینکه پزشک بتواند از طریق معاینه ظاهری، منشأ بیماری را تشخیص دهد.

پژوهشگران تاکید می‌کنند که پزشکان باید در مواجهه با علائم عصبی ناشناخته، به‌ویژه در یک سمت بدن، احتمال درگیری این ویروس را حتی در absence علائم پوستی مد نظر قرار دهند.

در نهایت، آگاهی از ماهیت پیچیده ویروس واریسلا-زوستر و تشخیص زودهنگام آن می‌تواند از بروز عوارض حیاتی مانند سکته مغزی و آسیب‌های عصبی دائمی در افراد مختلف از جمله کودکان و سالمندان جلوگیری کند.