تحریم ایرلاین‌های ایران؛ هشدار انجمن هواپیمایی درباره مخاطرات ایمنی پرواز

تحریم‌های جدید ایالات متحده علیه صنعت هوانوردی ایران، نگرانی‌های عمیقی را در میان متخصصان و نهادهای فعال این حوزه ایجاد کرده است. انجمن شرکت‌های هواپیمایی ایران با هشدار نسبت به پیامدهای این اقدامات، تأکید کرد که محدودیت در تأمین قطعات و خدمات فنی، مستقیماً ایمنی پرواز و استمرار خدمات حمل‌ونقل هوایی را با مخاطرات جدی روبرو می‌کند.

جزئیات تحریم ۲۷ شرکت هواپیمایی ایرانی

دفتر کنترل دارایی‌های خارجی وزارت خزانه‌داری آمریکا (OFAC) در بیانیه‌ای رسمی، فهرست جدیدی از شرکت‌های هواپیمایی ایرانی را تحت تحریم قرار داد. بر اساس این گزارش، تمامی شرکت‌های هواپیمایی باقی‌مانده در کشور نیز در فهرست سیاه قرار گرفته‌اند.

شرکت‌های زیر در این فهرست قرار دارند:

• ایر شیراز، آسا جت، آتا، اطلس، آوا، چابهار، اروان
• فلای کیش، فلای پرشیا، ایران ایر تور، آسمان ایران، جی‌اسکای
• کیش، کارون، لاد، مهر، نسیم، پارس اقیانوس کیش، قشم
• رایمون، ساها، سپهران، سروش، تابان، توس، وارش و زاگرس

تعارض تحریم‌ها با اصول ایمنی و کنوانسیون شیکاگو

انجمن شرکت‌های هواپیمایی ایران در واکنش به این تحریم‌ها تصریح کرد که هوانوردی غیرنظامی نباید ابزاری در دست فشارهای سیاسی و اقتصادی قرار گیرد. این نهاد با استناد به کنوانسیون شیکاگو، بر ضرورت توسعه ایمن و منظم هوانوردی بین‌المللی تأکید کرد.

"ایمنی پرواز، حق دسترسی مردم به حمل‌ونقل هوایی و استمرار ارتباط میان ملت‌ها نباید قربانی اختلافات سیاسی شود."

ماده ۴۴ کنوانسیون شیکاگو بر ایجاد فرصت‌های عادلانه برای بهره‌برداری از خدمات هوانوردی تأکید دارد، در حالی که تحریم‌های فعلی، دسترسی به دانش فنی و تجهیزات ضروری را برای نگهداری هواپیماها با چالش مواجه کرده است.

توانمندی‌های داخلی در برابر محدودیت‌های بین‌المللی

با وجود دهه‌ها محدودیت در دسترسی به فناوری‌های پیشرفته، متخصصان و مهندسان ایرانی توانسته‌اند با اتکا به دانش داخلی، ناوگان هوایی کشور را پشتیبانی کنند. با این حال، انجمن هواپیمایی هشدار می‌دهد که تداوم این روند تحت فشار تحریم‌های گسترده، بسیار دشوار خواهد بود.

این انجمن از سازمان بین‌المللی هوانوردی کشوری (ICAO) و انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی (IATA) درخواست کرد تا با در نظر گرفتن پیامدهای انسانی و فنی، نسبت به حفظ امنیت مسافران و خدمه پروازی اقدام کنند.

در نهایت، عبور از این بحران مستلزم همکاری نزدیک میان تمامی ارکان صنعت، از نهادهای حاکمیتی تا مراکز تعمیر و نگهداری است تا بتوان از بروز هرگونه حادثه ناشی از کمبود قطعات جلوگیری کرد.