بحران مرگبار کمبود اکسیژن پزشکی در غزه؛ ایستگاه‌های تولید اکسیژن در آستانه فروپاشی

بحران حاد کمبود اکسیژن پزشکی در نوار غزه، جان هزاران بیمار وابسته به تجهیزات تنفسی را با تهدیدی جدی و لحظه‌ای روبرو کرده است. در حالی که بسیاری از خانواده‌ها در چادرهای جنگ‌زدگی با ترس از اتمام ناگهانی کپسول‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کنند، سیستم سلامت این منطقه در آستانه فروپاشی کامل قرار دارد.

وضعیت بحرانی ایستگاه‌های تولید اکسیژن

طبق گزارش‌های منتشر شده از سوی وزارت بهداشت غزه، زیرساخت‌های حیاتی برای تامین اکسیژن به شدت آسیب دیده‌اند. آمارها نشان می‌دهند که از مجموع ۳۴ ایستگاه تولید اکسیژن در سراسر نوار غزه، تنها ۱۲ ایستگاه همچنان قادر به فعالیت هستند. علاوه بر این، از میان ۳۰ دستگاه مخصوص پر کردن کپسول‌ها، تنها ۴ دستگاه کارآمد باقی مانده است.

بسیاری از تجهیزات باقی‌مانده نیز به دلیل فشار کاری بیش از حد و نقص‌های فنی مکرر، در وضعیت ناپایداری قرار دارند. این موضوع باعث شده است که دسترسی به کپسول‌های پر شده برای بیماران خانگی، به یک چالش مرگبار تبدیل شود.

تأثیرات ویرانگر بر سلامت بیماران

کمبود اکسیژن تنها یک مشکل لجستیکی نیست، بلکه یک فاجعه پزشکی است. پزشکان هشدار می‌دهند که افت سطح اشباع اکسیژن در خون می‌تواند منجر به عوارض زیر شود:

• تغییر رنگ پوست (سیانوز): متمایل شدن پوست به رنگ آبی به دلیل نقص در جریان خون.
• آسیب‌های مغزی: سلول‌های مغز نسبت به کمبود اکسیژن بسیار حساس هستند و می‌توانند به سرعت تخریب شوند.
• نارسایی ارگان‌ها: آسیب‌های جبران‌ناپذیر به قلب و سایر اندام‌های حیاتی.

بسیاری از کودکان و بیماران مبتلا به بیماری‌های قلبی و ریوی از بدترین آسیب‌ها را می‌بینند. برای نمونه، بیمارانی که با نقص مادرزادی قلب یا مشکلات ریوی زندگی می‌کنند، هر لحظه در انتظار اتمام اکسیژن هستند.

ریشه‌های بحران و محدودیت‌های ورود تجهیزات

تحلیل‌ها نشان می‌دهد که از کار افتادگی سیستم‌های اکسیژن‌رسانی، نتیجه مستقیم سیاست‌های محدودکننده در گذرگاه‌های مرزی است. مقامات اسرائیلی بسیاری از قطعات یدکی، روان‌کننده‌های تخصصی برای ژنراتورهای بیمارستانی و حتی دستگاه‌های جدید تولید اکسیژن را به عنوان «اقلام دو منظوره» طبقه‌بندی کرده و از ورود آن‌ها جلوگیری می‌کنند.

جمع‌بندی و نگاه نهایی

بحران کمبود اکسیژن پزشکی در غزه، فراتر از یک مشکل اداری، نتیجه تخریب سیستماتیک زیرساخت‌های سلامت است. در شرایطی که بیمارستان‌ها مجبور شده‌اند خدمات پر کردن کپسول را برای مصارف بخش‌های مراقبت ویژه محدود کنند، بیماران در چادرها و خانه‌های آسیب‌دیده، با خطر مرگ در سکوت مواجه هستند.