سوسک‌های سایبورگ؛ از یافتن بازماندگان زیر آوار تا تزریق دارو

سوسک‌های سایبورگ، با بهره‌گیری از جثه کوچک و توانایی نفوذ در تنگ‌ترین شکاف‌ها، به ابزاری نوین در عملیات‌های امداد و نجات تبدیل شده‌اند. این موجودات که اکنون با تجهیزات الکترونیکی مجهز شده‌اند، می‌توانند علاوه بر شناسایی بازماندگان، وظیفه حیاتی تزریق دارو را نیز بر عهده بگیرند.

تحول سوسک‌ها در عملیات‌های نجات

پژوهشگران با نصب سامانه‌های الکترونیکی و دوربین‌های کنترل از راه دور بر بدن حشرات، آن‌ها را به موجوداتی نیمه‌بیولوژیک و نیمه‌ماشینی تبدیل کرده‌اند. این سوسک‌های سایبورگ به دلیل چابکی بالا، قادرند به مکان‌هایی دسترسی یابند که پهپادها یا ربات‌های متداول از ورود به آن‌ها ناتوان هستند.

فناوری پارابورگ و سیستم دارورسانی

دانشگاه کوئینزلند با همکاری دانشگاه نیوساوث‌ولز، نسل جدیدی از این حشرات را تحت عنوان «پارابورگ» معرفی کرده است. این سیستم فراتر از جست‌وجو عمل کرده و هدف اصلی آن ارائه کمک‌های پزشکی فوری به افراد گرفتار زیر آوار است.

نحوه کنترل و هدایت حشرات

در این سیستم، اعصاب سوسک نقش سیستم هدایت را ایفا می‌کنند. اپراتورهای انسانی با ارسال تحریک‌های الکتریکی به الکترودهای کاشته شده در نزدیکی شاخک‌ها، مسیر حرکت حشره را تعیین می‌کنند. برای حفظ ملاحظات اخلاقی و رفاه حیوانات، فرآیند نصب تجهیزات با استفاده از داروی بیهوشی انجام می‌شود.

«استفاده از پارابورگ‌ها، هزینه‌ای بسیار کمتر از ساخت ربات‌های کوچک با قابلیت‌های مشابه دارد و پتانسیل بالایی برای نجات جان انسان‌ها نشان می‌دهد.»

در آزمایش‌های انجام شده، از دو سوسک برای انجام وظایف تقسیم شده استفاده شد: یک سوسک به عنوان ناظر با دوربین و سوسک دیگر به عنوان امدادگر مجهز به سیستم تزریق فنری. اگرچه این فناوری هنوز وارد فاز آزمایش انسانی نشده، اما نتایج به‌دست آمده در مدل‌های شبیه‌سازی شده بسیار امیدوارکننده است.

در نهایت، هدف نهایی محققان، ایجاد تیم‌های سازمان‌یافته از سوسک‌های سایبورگ است که بتوانند در عملیات‌های پیچیده، وظایف مختلف را به صورت هماهنگ و خودکار انجام دهند.