هوش مصنوعی و مدیریت فرهنگی؛ پلی میان میراث گذشته و آینده

مهدی فیروزان، مدیرعامل موسسه شهر کتاب، در مراسمی که در موزه هنرهای معاصر برگزار شد، بر اهمیت پیوند میان سنت و فناوری تأکید کرد و هوش مصنوعی را ابزاری برای پیشگیری از عقب‌ماندگی فرهنگی دانست.

امانتداری فرهنگی و نقش پل میان نسل‌ها

در جریان آیین بزرگداشت وی، فیروزان با استناد به آموزه‌های فلسفی، مدیریت فرهنگی را فرآیند امانتداری صادقانه از میراث نیاکان به نسل‌های آینده توصیف کرد. او تأکید نمود که وظیفه مدیران، بازتعریف میراث پیشینیان است، نه تحریف یا غفلت از آن‌ها.

وی همچنین با ابراز نگرانی از تخریب چهره‌های تاریخی، خاطرنشان کرد که حفظ قهرمانان ملی، رکن اصلی هویت‌بخشی به یک ملت است و نباید اجازه داد جایگاه‌های شایسته با افراد نالایق اشغال شود.

مرز میان خلاقیت انسانی و هوش مصنوعی

یکی از محورهای اصلی سخنان وی، تحلیل تفاوت‌های بنیادین میان هنر انسانی و خروجی‌های ماشینی بود. به باور او، اگرچه هوش مصنوعی می‌تواند با دقت فنی بالا آثار بصری یا متنی تولید کند، اما از درک ماهیت هنر عاجز است.

"ماشین می‌تواند یک قطعه موسیقی خلق کند، اما نمی‌تواند لحظه گفت‌وگوی هنرمند با ماده و رنج نهفته در آن را درک کند."

فیروزان معتقد است امضای شخصی هنرمند در غلط‌گیری‌های آگاهانه و ردِ قلم، چیزی است که در الگوریتم‌های ماشینی یافت نمی‌شود. او همچنین به عدم توانایی فناوری در درک «هم‌نفسی با مخاطب» در هنرهای نمایشی اشاره کرد.

تحول در آموزش با بهره‌گیری از فناوری

مدیرعامل موسسه شهر کتاب با نقد رویکردهای صرفاً تکنولوژی‌محور در آموزش، به پدیده بازگشت جهانی به روش‌های سنتی اشاره کرد. او معتقد است تزریق بی‌رویه هزینه‌ها به فناوری‌های آموزشی بدون مدیریت صحیح، منجر به کاهش ماندگاری مطالب شده است.

او پیشنهاد کرد که جامعه فرهنگی باید از هوش مصنوعی به عنوان یک «مومی در دست انسان» استفاده کند. هدف نهایی این رویکرد، استفاده از فناوری برای شخصی‌سازی آموزش و کاهش شکاف میان استانداردهای آموزشی کشور و جهان است.

نتیجه‌گیری

در نهایت، مدیریت فرهنگی موفق مستلزم عبور از انزوا و تعامل جسورانه با ابزارهای نوین است تا بتوان میان اصالت‌های گذشته و پیشرفت‌های آینده، پلی مستحکم بنا نهاد.