پتانسیل وقوع ابرشراره در خورشید؛ بررسی احتمال انفجارهای تابشی عظیم

پژوهشگران بین‌المللی با بررسی داده‌های رصدی، احتمال وقوع ابرشراره‌های خورشیدی را که انفجارهای تابشی بسیار قدرتمندی هستند، در ستاره ما مطرح کردند. این مطالعه نشان می‌دهد که خورشید برخلاف تصورات پیشین، پتانسیل تولید فوران‌هایی با انرژی بسیار فراتر از آنچه تاکنون مشاهده شده را دارا است.

تحلیل پتانسیل انفجاری خورشید

گروهی از دانشمندان از موسسه «ماکس پلانک» آلمان و دانشگاه «کلرادو» آمریکا، با تحلیل فعالیت‌های خورشیدی به دنبال پاسخ به این پرسش بودند که آیا ستاره ما می‌تواند مانند سایر ستاره‌های دور، دچار ابرشراره شود یا خیر. ابرشراره‌ها پدیده‌هایی هستند که انرژی آن‌ها با تریلیون‌ها بمب هیدروژنی قابل مقایسه است.

اگرچه در ۷۰ سال گذشته که عصر فضا آغاز شده، هیچ ابرشراره‌ای ثبت نشده است، اما این بازه زمانی بسیار کوتاهی از عمر ۴.۶ میلیارد ساله خورشید محسوب می‌شود. شواهد موجود در هسته‌های یخی قطب شمال و تنه درختان کهن، نشان‌دهنده بمباران‌های شدید ذرات در گذشته زمین است.

نقش لکه‌های خورشیدی در فوران‌های عظیم

پژوهشگران در این مطالعه از داده‌های رصدخانه پویایی‌شناسی خورشید ناسا بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶ استفاده کردند. آن‌ها دریافتند که قدرت شراره خورشیدی مستقیماً با اندازه و پیچیدگی میدان مغناطیسی در مناطق فعال سطح خورشید در ارتباط است.

یکی از موارد برجسته، لکه خورشیدی بزرگ در آوریل ۱۹۴۷ بود که حدود ۰.۶ درصد از سطح خورشید را پوشش می‌داد. اگرچه در آن زمان ابرشراره‌ای رخ نداد، اما محاسبات نشان می‌دهد چنین لکه‌هایی می‌توانند نقطه آغاز شدیدترین انفجارهای تابشی باشند.

نتیجه‌گیری و چشم‌انداز آینده

در نهایت، این پژوهش که در مجله علمی Philosophical Transactions of the Royal Society A منتشر شده، تأکید می‌کند که خورشید پتانسیل پنهانی برای ایجاد ابرشراره‌ها دارد. تشخیص دقیق زمان وقوع این پدیده‌ها همچنان یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های علم اخترفیزیک و حفاظت از زیرساخت‌های زمین محسوب می‌شود.