خیز ترکیه برای خودکفایی انرژی؛ عملیات حفاری نفت در دریای سیاه آغاز می‌شود

ترکیه با هدف کاهش وابستگی به واردات انرژی، برنامه‌های گسترده‌ای را برای اکتشاف منابع نفت و گاز در دریای سیاه آغاز کرده است. این حرکت استراتژیک شامل توسعه ناوگان حفاری و گسترش ظرفیت‌های تولیدی برای دستیابی به خودکفایی در حوزه هیدروکربن می‌باشد.

استراتژی جدید ترکیه برای اکتشاف نفت در دریای سیاه

آلپارسلان بایراکتار، وزیر انرژی ترکیه، از آغاز قریب‌الوقوع عملیات دشوار و زمان‌بر حفاری جهت یافتن ذخایر نفت در بخش غربی دریای سیاه خبر داد. این اقدام بخشی از یک نقشه راه جامع برای تقویت امنیت انرژی و متنوع‌سازی منابع تأمین کشور است.

در راستای این برنامه، آنکارا توان عملیاتی خود را از طریق افزایش ناوگان حفاری آب‌های عمیق به ۶ شناور پیشرفته ارتقا داده است. هدف نهایی این است که تا سال ۲۰۲۶، شش چاه اکتشافی جدید در این منطقه حفر شود.

افزایش چشمگیر تولید گاز و کاهش وابستگی به روسیه

علاوه بر نفت، بخش گاز طبیعی نیز شاهد تحولات بزرگی است. ترکیه قصد دارد از ذخایر عظیم ۷۸۵ میلیارد مترمکعبی دریای سیاه بهره‌برداری کند و ظرفیت تولید خود را تا پایان سال جاری دو برابر نماید.

جزئیات برنامه‌ریزی تولید گاز در جدول زیر آمده است:

تلاش برای تبدیل شدن به قطب ترانزیت انرژی منطقه

آنکارا تنها به تولید محدود اکتفا نمی‌کند، بلکه در پی تبدیل شدن به یک قطب ترانزیت انرژی در منطقه است. این کشور در حال مذاکره برای پروژه‌های زیر است:

• احداث خط لوله انتقال گاز از قطر به اروپا.
• افزایش ظرفیت تبدیل گاز مایع (LNG) به ۲۰۰ میلیون مترمکعب در روز.
• امکان انتقال روزانه ۲.۵ میلیون بشکه نفت از عراق و کویت به اروپا از مسیرهای جایگزین تنگه هرمز.

توسعه زیرساخت‌های هسته‌ای و انرژی‌های پاک

در کنار منابع فسیلی، ترکیه بر توسعه انرژی هسته‌ای نیز تمرکز ویژه‌ای دارد. ساخت نیروگاه آک‌کویو با ظرفیت ۴۸۰۰ مگاوات توسط شرکت روس‌اتم در مراحل نهایی است که قرار است ۱۰ درصد از برق کشور را تأمین کند.

همچنین همکاری‌های بین‌المللی با کانادا برای احداث نیروگاه‌های جدید در سینوپ و تراکیه و مذاکرات با چین و کره جنوبی برای توسعه شبکه برق و گذار به انرژی‌های پاک، از دیگر اولویت‌های این کشور تا سال ۲۰۳۵ است.

در نهایت، خیز بلند ترکیه برای تسلط بر منابع انرژی دریای سیاه، نشان‌دهنده تلاش این کشور برای بازیابی جایگاه ژئوپلیتیک خود در بازار جهانی انرژی و کاهش آسیب‌پذیری‌های اقتصادی است.