طراحی صحنه در سینما؛ هشدار نسبت به نگاه پیمانکارانه و کمرنگ شدن خلاقیت

در آستانه روز سینما، سیامک کاری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌، طراح صحنه برجسته، با انتقاد از روند فعلی تولید، هشدار داد که تبدیل شدن طراحی صحنه به یک فرآیند صرفاً پیمانکارانه، خلاقیت و جهان هنری فیلم‌ها را به خطر انداخته است.

چالش‌های طراحی صحنه در سینمای ایران

کاری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ در گفتگوی اخیر خود به وضعیت راکد صنف طراحان صحنه اشاره کرد و گفت که بسیاری از متخصصان این حوزه در وضعیت انتظار و بیکاری به سر می‌برند.

او معتقد است که به دلیل محدودیت‌های بودجه‌ای و گرانی متریال، نگاه تولیدکنندگان به سمت سرعت و خروجی تجاری سوق یافته است. این موضوع باعث شده تا:

• فرصت کافی برای پژوهش و خلق جهان فیلم وجود نداشته باشد.
• طراحی صحنه تنها به آماده‌سازی سطحی فضا برای فیلمبرداری تقلیل یابد.
• خلاقیت هنری در برابر نیازهای اقتصادی کمرنگ شود.

ضرورت وجود آرشیو پژوهشی و ساختار حرفه‌ای

یکی از نقاط ضعف جدی که طراحان با آن مواجه هستند، نبود یک بانک اطلاعاتی متمرکز برای دسترسی به داده‌های تاریخی و معماری است. کاری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ تنها به آرشیوهای شخصی تکیه می‌کنند که این مسئله فرآیند پژوهش را برای دانشجویان و متخصصان دشوار می‌کند.

"برای ارتقای سطح طراحی صحنه، ما به فیلمنامه قوی، کارگردانی متفکر و تهیه‌کنندگی نیاز داریم که به جای عجله برای رسیدن به تاریخ‌های مشخص، به زمان پیش‌تولید اهمیت دهد."

گامی به سوی حضور در عرصه‌های بین‌المللی

در میان این چالش‌ها، خبر تایید عضویت سیامک کاری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ در آکادمی بین‌المللی سینما و تلویزیون کانادا به عنوان عضو رأی‌دهنده، نقطه روشنی برای هنر ایران محسوب می‌شود.

او تأکید کرد که برای عبور از خودماندگی، باید از طریق تولیدات مشترک و تقویت ارتباطات با شبکه‌های بین‌المللی مانند PDC، پتانسیل‌های غنی معماری و تاریخ ایران را به جهان معرفی کرد. او امیدوار است سینما از یک فرآیند صرفاً تجاری برای بازگشت سرمایه، به سوی تولید آثار فاخر و هنری حرکت کند.

نتیجه‌گیری: بحران در طراحی صحنه ناشی از نگاه پیمانکاری و مشکلات اقتصادی است، اما با تقویت ساختارهای صنفی و بهره‌گیری از ظرفیت‌های پژوهشی، می‌توان جایگاه جهانی این هنر را در سینمای ایران بازیافت.