سیلوسایبین چگونه مرز میان خود و جهان را در مغز محو می‌کند؟

تحقیقات جدید در حوزه علوم اعصاب نشان می‌دهد که ماده‌ی سیلوسایبین، موجود در قارچ‌های جادویی، با تغییر ساختار ارتباطات مغزی، تجربه‌ی عمیقی از یکی‌بودن با محیط ایجاد می‌کند. این فرآیند منجر به محو شدن مرزهای ذهنی میان «خود» و «جهان پیرامون» می‌شود.

تغییر در معماری ارتباطات شبکه‌های مغزی

بر اساس یافته‌های منتشر شده در نشریه نیچر، مصرف این ماده باعث می‌شود شبکه‌های عصبی که در حالت عادی وظیفه‌ی تفکیک اطلاعات درونی از محرک‌های بیرونی را دارند، به شکلی یکپارچه‌تر با هم تعامل کنند. این تغییر در الگوهای ارتباطی، زیربنای اصلی تجربه‌ی روان‌گردان را تبیین می‌کند.

در حالی که فعالیت کلی مغز تحت تأثیر سیلوسایبین آشفته‌تر و تصادفی‌تر به نظر می‌رسد، پژوهشگران متوجه وجود یک نظم پنهان شده‌اند. این نظم به‌ویژه در افرادی که احساس وحدت با جهان داشتند، با دقت بیشتری مشاهده شد.

تحلیل داده‌ها با استفاده از یادگیری ماشین

تیم پژوهشی برای درک بهتر این پدیده، از فناوری‌های پیشرفته‌ی یادگیری ماشین جهت تحلیل داده‌های حاصل از ام‌آر‌آی (MRI) استفاده کرد. این مطالعه بر روی ۶۲ شرکت‌کننده انجام شد که در شرایط مختلف از جمله مدیتیشن و گوش دادن به موسیقی مورد بررسی قرار گرفتند.

نتایج نشان داد که در تجربه‌های عمیق، ارتباط میان بخش‌های مسئول پردازش اطلاعات حسی و بخش‌های پردازش سطح بالا تغییر می‌کند. این جابه‌جایی در تعادل میان پردازش‌های درونی و بیرونی، همان چیزی است که حس درهم‌تنیدگی را ایجاد می‌کند.

چالش‌ها و چشم‌اندازهای درمانی

"روان‌گردان‌ها ممکن است موقتاً فعالیت‌هایی مغزی را کاهش دهند که معمولاً احساس جدایی میان ما و جهان را حفظ می‌کنند." — دوون استولیکر، عصب‌پژوه دانشگاه موناش

اگرچه این یافته‌ها پتانسیل بالایی برای درمان اختلالات سلامت روان دارند، اما پژوهشگران هشدار می‌دهند که شرایط محیطی نقش تعیین‌کننده‌ای در نتیجه دارد. ایجاد یک محیط کنترل‌شده و مثبت برای این درمان‌ها، هم ضروری است و هم از نظر اجرایی پیچیده.

در نهایت، این مطالعه نشان می‌دهد که آنچه ما «توهم» می‌نامیم، می‌تواند در واقع بازگشت موقت به وضعیتی باشد که در آن مرزهای ساختاری مغز برای درک یکپارچه‌تر جهان، تعدیل می‌شوند.