جنگنده‌های جدید چین؛ پرواز خودکار و ناوبری بدون GPS در صورت ناتوانی خلبان

پژوهشگران صنایع نظامی چین در حال توسعه فناوری‌های پیشرفته‌ای هستند که می‌تواند مفهوم جنگنده‌های نسل آینده را تغییر دهد. هدف اصلی این پروژه‌ها، ایجاد سامانه‌هایی است که در شرایط بحرانی، مانند بیهوشی یا ناتوانی خلبان، کنترل کامل پرواز را به صورت خودکار بر عهده بگیرند.

تحول در سیستم‌های کنترل پرواز با هوش مصنوعی

موسسه طراحی و تحقیقات هواپیمای شنیانگ در تلاش است تا مفهوم سنتی کنترل پرواز را به فناوری جدیدی تحت عنوان «مانورپذیری شناختی» تبدیل کند. در این سیستم، نرم‌افزار تنها وظیفه حفظ پایداری را بر عهده ندارد، بلکه می‌تواند دستورالعمل‌های تاکتیکی پیچیده را مستقیماً به حرکات پروازی تبدیل کند.

این فناوری به هواپیما اجازه می‌دهد تا وضعیت عملیاتی خود را به‌طور مداوم رصد کرده و در مواجهه با حجم بالای اطلاعات در میدان نبرد، از تصمیم‌گیری‌های خلبان حمایت کند. اگر خلبان قادر به مدیریت شرایط نباشد، سیستم هوشمند می‌تواند مدیریت پرواز را به دست گرفته و امنیت عملیات را تضمین کند.

ناوبری مستقل و عبور از محدودیت‌های GPS

یکی از چالش‌های بزرگ در جنگ‌های مدرن، امکان اختلال در سیگنال‌های ماهواره‌ای و از کار افتادگی سیستم‌های ناوبری است. برای مقابله با این تهدید، محققان چینی بر روی ترکیب چندین روش ناوبری تمرکز کرده‌اند:

• ناوبری اینرسی کوانتومی: برای تعیین موقعیت دقیق بدون نیاز به سیگنال خارجی.
• منابع بصری و زمینی: استفاده از ویژگی‌های جغرافیایی برای مسیریابی.
• ناوبری ژئومغناطیسی: بهره‌گیری از میدان مغناطیسی زمین برای حفظ جهت.

این رویکرد باعث می‌شود که جنگنده‌های جدید چین حتی در محیط‌های دارای پارازیت سنگین و بدون دسترسی به GPS، بتوانند مسیر خود را با دقت بسیار بالا دنبال کنند.

هماهنگی شبکه جنگی و پهپادهای هم‌پرواز

آینده جنگ‌های هوایی، فراتر از یک هواپیمای واحد خواهد بود. سیستم‌های پیشنهادی چین بر پایه ایجاد یک شبکه جنگی متصل طراحی شده‌اند که در آن جنگنده‌های سرنشین‌دار با مجموعه‌ای از پهپادهای بدون‌سرنشین همکاری می‌کنند.

"در صورت از دست رفتن یک واحد فرمانده، سیستم می‌تواند به صورت پویا یک رهبر مجازی جدید انتخاب کند تا سازماندهی پهپادها مختل نشود."

این قابلیت باعث می‌شود که آرایش عملیاتی پهپادها در جریان مأموریت، به صورت خودکار بازسازی شود و وظایف تقسیم‌شده میان آن‌ها، بدون نیاز به دستور مستقیم خلبان، مدیریت گردد. مدل‌های احتمالی مانند J-50 کاندیدای اصلی بهره‌گیری از این فناوری‌های نوین هستند.

در نهایت، تلاش چین برای دستیابی به خودمختاری کامل در پرواز، نشان‌دهنده رقابت شدید در حوزه فناوری‌های نظامی است. این سامانه‌ها با ترکیب هوش مصنوعی و ناوبری کوانتومی، پلتفرم‌های جنگی آینده را به موجوداتی هوشمند و مستقل تبدیل خواهند کرد.