بازنشر گفت‌وگوهای نوام چامسکی؛ نقد منطق سلطه‌گری آمریکا از ۱۱ سپتامبر تا امروز

انتشار نسخه جدید گفت‌وگوهای نوام چامسکی، نظریه‌پرداز برجسته آمریکایی، فرصتی است برای بازخوانی دقیق سازوکارهای قدرت و روایت‌سازی رسانه‌ای در سیاست خارجی ایالات متحده، از دوران پس از حملات یازده سپتامبر تا بحران‌های کنونی جهان.

بازخوانی منطق سلطه‌گری در اندیشه چامسکی

کتاب جدید با زیرعنوان «از ۱۱ سپتامبر تا جنگ رمضان؛ بازخوانی منطق سلطه و جنگ‌افروزی آمریکا در اندیشه نوام چامسکی»، تلاش می‌کند پیوند میان گذشته و امروز را تبیین کند. این اثر که با ترجمه محمدرضا نوروزپور و توسط انتشارات خبر امروز منتشر شده، به بررسی پرسش بنیادین می‌پردازد: چگونه آمریکا با استفاده از ادعای دفاع از آزادی و امنیت، مداخلات نظامی خود را مشروع جلوه می‌دهد؟

این مجموعه شامل گفت‌وگوهایی است که در سال ۲۰۰۱، یعنی کمتر از دو ماه پس از واقعه یازده سپتامبر انجام شده بود. اکنون این مطالب با افزودن نوشتار جدید و مقالاتی از سال‌های ۲۰۱۱، یک روایت جامع از سیاست‌های واشنگتن ارائه می‌دهد.

معیارهای دوگانه و نقش رسانه‌ها در جنگ‌افروزی

یکی از محورهای اصلی این کتاب، نقد معیارهای دوگانه در برخورد با حقوق بین‌الملل است. چامسکی تأکید می‌کند که تمامی دولت‌ها، بدون استثنا، باید با همان قواعد اخلاقی و حقوقی سنجیده شوند که از دیگران انتظار دارند.

• تطهیر خشونت: تبدیل اقدامات نظامی به «دفاع پیش‌دستانه» یا «عملیات دقیق».
• انسان‌زدایی: حذف قربانیان و رنج‌های انسانی از قاب روایت‌های رسمی رسانه‌ای.
• توجیه ایدئولوژیک: استفاده از واژگانی چون «آزادی‌بخشی» برای پوشش اشغالگری.

«در دستگاه روایی قدرت، خشونت علیه آمریکا تقبیح می‌شود، اما خشونت آمریکا علیه دیگران در پوشش دفاع، صورتی مقدس می‌یابد.»

از یازده سپتامبر تا امروز؛ تداوم یک سیاست

مترجم در مقدمه خود نشان می‌دهد که سازوکارهای سیاسی شناسایی شده توسط چامسکی در سال‌های نخستین پس از ۱۱ سپتامبر، همچنان در جریان جنگ‌های کنونی نیز مشاهده می‌شود. ساخت دشمنی مطلق، یک‌جانبه‌گرایی و بی‌اعتنایی به حق تعیین سرنوشت ملت‌ها، از جمله ویژگی‌هایی است که در طول دهه‌های اخیر تغییر نکرده است.

این کتاب برای پژوهشگران حوزه‌های سیاست خارجی، مطالعات رسانه و حقوق بین‌الملل، روایتی ضروری از تاریخ معاصر و ضرورت حفظ عقلانیت و دیپلماسی در برابر زورگویی‌های نظامی است.

در نهایت، اثر مذکور با نگاهی انتقادی، خواننده را به بازاندیشی درباره مسئولیت رسانه‌ها و ضرورت بازگرداندن «انسان» به مرکز روایت‌های سیاسی فرا می‌خواند.