ارتباط اوزمپیک و وگووی با افزایش خطر ریزش مو در مردان

استفاده از داروهای محبوب کاهش وزن مانند اوزمپیک و وگووی ممکن است پیامدهای ناخواسته‌ای برای سلامت موهای مردان داشته باشد. یافته‌های علمی جدید نشان می‌دهند که این دسته از داروهای GLP-1 با افزایش خطر ریزش مو در مردان مستعد طاسی ژنتیکی مرتبط هستند.

ارتباط ژنتیکی داروهای لاغری با طاسی مردانه

بر اساس پژوهشی که توسط محققان مرکز پزشکی NYU Langone Health انجام شده است، مصرف داروهایی نظیر اوزمپیک، وگووی و زپ‌باند می‌تواند احتمال بروز طاسی در مردان را تا ۷ درصد ارتقا دهد. این مطالعه که در سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر شد، ثابت می‌کند که نازک شدن موها لزوماً نتیجه کاهش وزن ناگهانی نیست، بلکه یک فرآیند بیولوژیکی پیچیده است.

محققان با بررسی ژن GLP1R دریافتند که فعالیت این ژن، که مسئول تنظیم پروتئین‌های گیرنده پپتید شبه گلوکاگون-۱ است، با الگوهای ژنتیکی موجود در مردان مبتلا به آلوپسی آندروژنیک همخوانی دارد. این کشف، فرضیه قدیمی مبنی بر ارتباط مستقیم دارو با فولیکول‌های مو را به واقعیت علمی نزدیک کرد.

فراتر از کاهش وزن: کشف مکانیسم بیولوژیکی جدید

پیش از این، بسیاری از متخصصان تصور می‌کردند ریزش مو در مصرف‌کنندگان این داروها تنها به دلیل کاهش سریع کالری و تغییرات تغذیه‌ای است. با این حال، تحلیل‌های جدید در ژورنال Investigative Dermatology نشان می‌دهد که حتی با حذف اثراتی مانند فشار خون بالا یا تغییرات سطح تستوسترون، ارتباط بین فعالیت GLP-1 و ریزش مو همچنان پابرجا است.

چشم‌انداز درمان و غربالگری پیشگیرانه

مطالعه ما اولین سند علمی درباره ارتباط ژنتیکی میان داروهای GLP-1 و طاسی الگوی مردانه است؛ موضوعی که مدت‌ها تنها در حد حدس و گمان بود.

دکتر لین پتوکووا، محقق ارشد این پروژه، معتقد است این یافته‌ها راه را برای غربالگری پیشگیرانه هموار می‌کند. در آینده، پزشکان می‌توانند پیش از تجویز این داروهای لاغری، افراد آسیب‌پذیر را شناسایی کرده و برای جلوگیری از آسیب، درمان‌های مکمل مانند ماینوکسیدیل را تجویز کنند.

در نهایت، اگرچه داروهای GLP-1 ابزارهای قدرتمندی برای مدیریت دیابت و چاقی هستند، اما درک دقیق اثرات آن‌ها بر سلامت موها می‌تواند از بروز مشکلات زیبایی و روانی در مردان جلوگیری کند. تحقیقات تکمیلی برای بررسی مشابه این پدیده در زنان نیز در جریان است.