شعبده‌بازی با اعداد در هلدینگ خلیج فارس؛ تبدیل آهن‌آلات به سود کاغذی

افشاگری از سودهای کاغذی در صورت‌های مالی هلدینگ خلیج فارس

بررسی‌های اخیر نشان می‌دهد که هلدینگ خلیج فارس با ثبت سودهای غیرواقعی از دارایی‌های موجود در شرق آسیا، با چالش‌های جدی در شفافیت مالی روبرو شده است. این موضوع که اکنون مورد توجه دیوان محاسبات قرار گرفته، تردیدهای گسترده‌ای را میان سهامداران درباره صحت گزارش‌های مالی این مجموعه ایجاد کرده است.

پرونده پتروشیمی فیلیپین و تجهیزات بلااستفاده

ماجرا از پتروشیمی فیلیپین آغاز می‌شود؛ مجتمعی که دو دهه پیش با هدف ورود به بازارهای جهانی احداث شد، اما به دلیل کمبود خوراک، هرگز وارد مرحله تولید نگردید. ایران با خرید بخش عمده سهام این واحد، قصد داشت تجهیزات آن را با هزینه‌ای بالغ بر ۱۵۰ میلیون دلار به ایران منتقل کند تا زنجیره ارزش تکمیل شود.

اما واقعیت موجود این است که این تجهیزات همچنان در فیلیپین رها شده‌اند. با این حال، هلدینگ خلیج فارس در گزارش‌های مالی خود، از این دارایی‌های غیرفعال، سود شناسایی کرده است. این اقدام در واقع تبدیل یک توده آهن‌آلات بی‌مصraft در شرق آسیا به سودهای حساب‌شده در دفاتر تهران است.

پرسش‌های دیوان محاسبات از مدیریت هلدینگ

دیوان محاسبات در بررسی‌های خود، ۶ محور کلیدی را در خصوص صورت‌های مالی سال منتهی به خرداد ۱۴۰۵ از مدیریت این هلدینگ پرسش کرده است. یکی از اصلی‌ترین موارد، نحوه محاسبه و ثبت سود حاصل از دارایی‌های خارجی است که عملاً ماهیت سود کاغذی دارند.

این ابهامات باعث شده تا ادعای دستیابی به سود ۱۸۷ همتی توسط هلدینگ، زیر ذره‌بین تحلیلگران قرار گیرد. در حالی که واقعیت‌های میدانی با اعداد و ارقام ارائه‌شده در گزارش‌های رسمی همخوانی ندارد.

نتیجه‌گیری

پرونده پتروشیمی فیلیپین تنها بخشی از چالش‌های شفافیت در هلدینگ خلیج فارس است. نیاز به بازنگری در روش‌های شناسایی سود و واقع‌گرایی در گزارش‌های مالی، برای بازگرداندن اعتماد سهامداران به بازار سرمایه امری ضروری به نظر می‌رسد.