آبگیری ۳۵۰۰ هکتار از تالاب بین‌المللی گمیشان با استفاده از پساب مزارع میگو

تالاب بین‌المللی گمیشان در پی رهاسازی پساب‌های حاصل از مزارع میگوسازی، شاهد احیای بخش گسترده‌ای از پهنه آبی خود بود. این اقدام که با هدف حفظ اکوسیستم انجام شده، منجر به آبگیری ۳۵۰۰ هکتار از این منطقه حساس شده است.

جزئیات احیای تالاب‌های استان گلستان

میثم مددی، مسئول حفاظت و احیای تالاب‌ها در گلستان، اعلام کرد که در مجموع ۴۱۵۰ هکتار از وسعت چهار تالاب و دریاچه شور استان، طی مراحل هدایت سیلاب و تأمین حقابه، اکنون دارای آب هستند. در این میان، تالاب بین‌المللی گمیشان با استفاده از پساب مزارع میگو، بیشترین میزان آبگیری را تجربه کرده است.

وضعیت سایر پهنه‌های آبی استان به شرح زیر است:

• آبگیری ۱۰۰ هکتار از تالاب آلماگل
• آبگیری ۱۵۰ هکتار از تالاب آجی‌گل
• آبگیری ۴۰۰ هکتار از دریاچه شور استان

چالش‌های تالاب آلاگل و بحران خشکسالی

علیرغم پیشرفت‌ها، تالاب بین‌المللی آلاگل همچنان با مشکل خشکی دست و پنجه نرم می‌کند. اگرچه تلاش‌هایی برای هدایت ۵۰۰ هکتار آب به این منطقه انجام شد، اما به دلیل عدم اشباع خاک و نرخ بالای تبخیر، این آب به سرعت از بین رفت.

"میزان تبخیر سالانه در تالاب‌های گلستان بین ۱۸۰۰ تا ۲۲۰۰ میلی‌متر است که مدیریت این حجم از آب را دشوار می‌کند."

کارشناسان معتقدند برای نجات تالاب بین‌المللی آلاگل، نیاز به حجم بسیار بالایی از آب در زمان وقوع سیلاب‌های رودخانه اترک وجود دارد.

برنامه‌های عمرانی برای حفظ اکوسیستم

برای مقابله با افزایش ارتفاع کف تالاب‌ها که ناشی از ورود رسوبات است، مطالعات فنی ساخت یک حوضچه رسوب‌گیر برای تالاب آلاگل به پایان رسیده است. اجرای این پروژه پس از تأمین اعتبار، گامی حیاتی برای افزایش عمق و پایداری این اکوسیستم محسوب می‌شود.

این تالاب‌ها که از سال ۱۳۵۰ در فهرست کنوانسیون رامسر قرار دارند، نقشی کلیدی در مرزهای ایران و ترکمنستان ایفا می‌کنند و حفظ آن‌ها برای تنوع زیستی منطقه الزامی است.

نتیجه‌گیری: احیای بخشی از تالاب بین‌المللی گمیشان گامی مثبت در مدیریت منابع آب است، اما پایداری تالاب‌های دیگر همچنان به مدیریت سیلاب‌های رودخانه اترک و اجرای طرح‌های مهندسی بستگی دارد.