تغییرات غیرمنتظره در حلقه‌های سیارک چاریکلو توسط تلسکوپ جیمز وب کشف شد

تلسکوپ فضایی جیمز وب با ثبت تغییرات غیرمنتظره در ساختار حلقه‌های سیارک «چاریکلو»، دیدگاه دانشمندان را درباره پایداری سامانه‌های حلقوی در اجرام کوچک منظومه شمسی به چالش کشیده است.

تحول در درک ساختار حلقه‌های چاریکلو

اخترشناسان با استفاده از دقت بی‌نظیر تلسکوپ فضایی جیمز وب دریافتند که حلقه‌های چاریکلو، که پیش‌تر پایداری آن‌ها تصور می‌شد، در حال تجربه تغییرات فیزیکی هستند. این جرم آسمانی که عضوی از خانواده سیارک‌های «سنتار» محسوب می‌شود، در مداری میان زحل و اورانوس قرار دارد.

مشاهدات جدید نشان می‌دهد که برخلاف داده‌های سال ۲۰۱۳، این دو حلقه ضخیم دچار تغییرات متضادی شده‌اند:

• حلقه داخلی: میزان کدری و تیرگی آن افزایش یافته است.
• حلقه بیرونی: شفافیت آن نسبت به گذشته بیشتر شده است.

روش رصد و همکاری‌های علمی

تیمی از پژوهشگران موسسه اخترفیزیک اندلس با بهره‌گیری از تکنیک «اختفای ستاره‌ای» موفق به این کشف شدند. در این روش، دانشمندان میزان کاهش نور یک ستاره را در لحظه‌ای که سیارک از مقابل آن عبور می‌کند، با دقت میلی‌ثانیه‌ای اندازه‌گیری می‌کنند.

این موفقیت علمی حاصل همکاری داده‌های دقیق مأموریت «گایا» و موقعیت استراتژیک تلسکوپ جیمز وب در نقطه لاگرانژی L2 بوده است. سرعت حرکت چاریکلو در برابر تلسکوپ، حدود ۲.۵ کیلومتر بر ثانیه برآورد شده که امکان تفکیک جزئیات حلقه‌ها را فراهم کرده است.

"این نتایج ما را وادار می‌کند تا در مورد نحوه شکل‌گیری و سازوکارهای حفظ پایداری این حلقه‌ها به طور جدی تجدید نظر کنیم."

چالش‌های جدید در فیزیک منظومه شمسی

این یافته‌ها که در نشریه Science Advances منتشر شده است، نشان می‌دهد که فیزیک حاکم بر اجرام کوچک بسیار پیچیده‌تر از مدل‌های سنتی است. توانایی تشخیص این تغییرات، دریچه‌ای جدید برای مطالعه تکامل سایر سامانه‌های حلقوی در منظومه شمسی گشوده است.

در نهایت، اگرچه علت دقیق این دگرگونی‌ها هنوز مشخص نیست، اما این کشف نقطه عطفی در توانایی‌های رصدگری تلسکوپ‌های نسل جدید برای مطالعه اجرام دوردست و کوچک محسوب می‌شود.