بحران تأمین گاز در آسیا؛ اثرات اختلال در تنگه هرمز بر بازار ال‌ان‌جی

بحران‌های ژئوپلیتیک در منطقه خاورمیانه و به‌ویژه اختلال در تردد کشتی‌ها از تنگه هرمز، امنیت تأمین انرژی در شرق آسیا را با چالشی بی‌سابقه مواجه کرده است. این ناامنی‌ها منجر به جهش چشمگیر قیمت‌های گاز طبیعی مایع‌شده (LNG) و تغییر بنیادین در استراتژی‌های انرژی کشورهای نوظهور شده است.

تنش‌های منطقه‌ای و بحران عرضه گاز در آسیا

از اواخر فوریه و با آغاز درگیری‌های نظامی، مسیر انتقال محموله‌های گاز قطر از طریق تنگه هرمز تقریباً مسدود شده است. این اتفاق باعث شد تا خریداران آسیایی که پیش‌تر بر اساس قراردادهای بلندمدت فعالیت می‌کردند، برای تأمین نیاز نیروگاهی و صنعتی خود به سمت بازار نقدی روی بیاورند؛ بازاری که اکنون با قیمت‌های بسیار بالا روبروست.

بر اساس داده‌های منتشر شده، اقتصادهای نوظهور آسیایی شامل هند، پاکستان، بنگلادش، تایلند و ویتنام، در دوره‌ای مشابه با سال گذشته، هزینه‌ای بالغ بر ۷.۴ میلیارد دلار برای خرید ال‌ان‌جی در بازار نقدی پرداخته‌اند. این رقم در مقایسه با ۳.۱ میلیارد دلار هزینه سال گذشته، نشان‌دهنده افزایش بیش از دو برابری هزینه‌هاست.

بازنگری در سبد انرژی؛ از گاز تا انرژی‌های پاک

با تداوم این بحران، بسیاری از کشورها در حال بازنگری در چشم‌انداز بلندمدت خود هستند. جایگاه گاز طبیعی مایع‌شده به عنوان یک منبع انرژی پایدار و قابل اتکا، به شدت زیر سوال رفته است. در این میان، گزینه‌های زیر بیشترین توجه را به خود جلب کرده‌اند:

• استفاده گسترده از انرژی‌های تجدیدپذیر (خورشیدی و بادی)
• بهره‌گیری از نیروی هسته‌ای و زغال‌سنگ
• توسعه زیرساخت‌های واردات گاز از طریق خط لوله

برای نمونه، کشور پاکستان با توجه به محدودیت‌های عبور از تنگه هرمز، به سمت توسعه انرژی‌های خورشیدی و برق‌آبی حرکت می‌کند. بنگلادش نیز با پرداخت هزینه‌های سنگین برای جایگزینی گاز قطر، اکنون در حال ارائه مشوق‌هایی برای استفاده از پنل‌های خورشیدی است.

تغییر در نقش بازیگران جهانی انرژی

بر اساس نظرسنجی‌های انجام شده، نزدیک به ۸۰ درصد خریداران جهانی قصد دارند راهبرد تأمین انرژی خود را تغییر داده و به دنبال تنوع جغرافیایی در منابع باشند. این موضوع می‌تواند تقاضا برای پروژه‌های گازی در مناطق نزدیک به آسیا، مانند پاپوآ گینه نو، را افزایش دهد.

«تداوم قیمت‌های فعلی، توان رقابت ال‌ان‌جی با سوخت‌های جایگزین را به شدت به چالش می‌کشد.»

در نهایت، اگرچه ال‌ان‌جی تا سال ۲۰۵۰ همچنان نقشی مهم ایفا خواهد کرد، اما بحران‌های تکرار شونده در مسیرهای ترانزیتی، سرعت گذار به سمت انرژی‌های پاک را بیش از آنچه پیش‌تر تصور می‌شد، تسریع کرده است.