درخواست از رئیس‌جمهور برای نجات فوری تخت‌جمشید و حریم آن

تناقض در تصمیمات و خطر سوداگری زمین

گزارش‌های اخیر مبنی بر طرح الحاق بخشی از حریم تخت‌جمشید به محدوده شهری مرودشت، موجی از نگرانی را در میان متخصصان ایجاد کرده است. بر اساس این گزارش‌ها، حدود ۱۶۰ هکتار از زمین‌های حریم درجه ۲ در معرض تغییر کاربری قرار دارند که می‌تواند مسیر توسعه شهری را به سمت تپه‌های باستانی فیروزی و پهنه تاریخی پارسه سوق دهد.

اگرچه مدیرکل میراث فرهنگی استان فارس اعلام کرده است که این طرح در مرحله بازنگری قرار دارد، اما متخصصان بر این باورند که تناقض میان مصوبات و اظهارات مسئولان، ضرورت ورود مستقیم دولت برای شفاف‌سازی فرآیند تصمیم‌گیری را دوچندان می‌کند.

پیامدهای تخریب میراث فرهنگی ایران

جامعه باستان‌شناسی تأکید می‌کند که تخت‌جمشید تنها یک قطعه زمین نیست، بلکه بخشی از حافظه تاریخی ملت است که نباید قربانی منافع اقتصادی کوتاه‌مدت شود. افزایش ارزش اراضی در این مناطق، زمینه را برای تشدید سوداگری زمین فراهم کرده که مستقیماً حریم تخت‌جمشید را هدف قرار می‌دهد.

"سوداگری پیرامون میراث فرهنگی، معامله بر سر حافظه تاریخی یک ملت است؛ هر تصمیمی که منافع مقطعی را بر حفاظت از آثار مقدم بداند، تیشه به ریشه‌های هویتی این سرزمین می‌زند."

علاوه بر مسائل شهری، چالش‌های دیگری نیز پیش روی این میراث جهانی است:

• حفاری‌های غیرمجاز: غارت سازمان‌یافته محوطه‌های باستانی.
• پروژه‌های عمرانی: جاده‌سازی و توسعه صنعتی بدون ارزیابی‌های باستان‌شناسی.
• ضعف نظارت: فرسایش بناها و کاروانسراها به دلیل نبود بودجه و مدیریت نادرست.

مطالبات متخصصان از دولت

در نامه‌ای که خطاب به مسعود پزشکیان نوشته شده، چندین درخواست کلیدی برای صیانت از تخت‌جمشید مطرح شده است که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

1. تشکیل کارگروه ملی و تخصصی تحت نظارت مستقیم ریاست‌جمهوری.
2. توقف فوری هرگونه تغییر کاربری یا اقدام اجرایی در حریم آثار تا زمان روشن شدن وضعیت حقوقی.
3. تقویت یگان حفاظت میراث فرهنگی از نظر نیروی انسانی و تجهیزات.
4. تخصیص بودجه اضطراری و پایدار برای مرمت بناهای در معرض خطر.
5. انتصاب مدیران بر اساس صلاحیت علمی و تخصصی به جای ملاحظات سیاسی.