تلسکوپ فضایی رومن با صرفه‌جویی در سوخت، عمر عملیاتی خود را به ۲۲ سال افزایش داد

تلسکوپ فضایی رومن، جدیدترین دستاورد ناسا، با اجرای یک مانور اصلاح مسیر بسیار دقیق، اکنون پتانسیل فعالیت علمی برای بیش از دو دهه آینده را داراست. این موفقیت غیرمنتظره، چشم‌انداز کشفیات جدید در حوزه نجوم را به شکلی بی‌سابقه گسترش داده است.

چرا عمر تلسکوپ فضایی رومن افزایش یافت؟

در طراحی اولیه، پیش‌بینی می‌شد که این فضاپیما حداکثر ۹۸۰۰ کیلوگرم وزن داشته باشد، اما نسخه نهایی با جرمی معادل ۸۰۶۵ کیلوگرم به فضا پرتاب شد. این کاهش وزن غیرمنتظره، فرصتی استثنایی برای بارگیری سوخت بیشتر در مخازن پیشران فراهم کرد.

آلیسون رائو، از مسئولان سیستم‌های پیشرانش، تایید کرد که این تفاوت جرم اجازه داد تا مخازن سوخت به جای محدودیت‌های مأموریت ۱۰ ساله، تا حداکثر ظرفیت پر شوند. این موضوع، از همان ابتدا عمر احتمالی فضاپیما را به ۱۴ سال افزایش داد.

دقت خیره‌کننده در مانور اصلاح مسیر

اتفاقی که عمر تلسکوپ فضایی رومن را به شکلی چشمگیر تغییر داد، مربوط به عملیات اصلاح مسیر تنها یک روز پس از پرتاب است. موتور فضاپیما با دقت بسیار بالایی عمل کرد و تنها ۱۸ کیلوگرم از ۲۰۰ کیلوگرم سوخت اختصاص‌یافته را مصرف نمود.

این عملکرد کارآمد که با دقت ۹۹ درصدی انجام شد، نتایج زیر را به همراه داشت:

• افزایش ۴ ساله عمر عملیاتی به دلیل صرفه‌جویی در مانور اول
• امکان صرفه‌جویی مجدد در مانور دوم برای رسیدن به نقطه L2
• پیش‌بینی مجموع عمر عملیاتی تا ۲۲ سال

ماموریت علمی در نقطه لاگرانژی ۲

این تلسکوپ که قرار است در نقطه لاگرانژی ۲ (L2) در کنار تلسکوپ جیمز وب مستقر شود، وظایف علمی بسیار مهمی بر عهده دارد. هدف اصلی این مأموریت، رمزگشایی از ماهیت انرژی تاریک و بررسی دقیق‌تر سیارات موجود در منظومه‌های ستاره‌ای دیگر است.

"برنامه‌ریزی دقیق تیم‌های دینامیک مداری و دقت پرتاب اسپیس‌ایکس، باعث شده رومن سوخت کافی برای دست‌کم ۲۲ سال فعالیت علمی داشته باشد."

با توجه به این محاسبات جدید، دانشمندان اکنون می‌توانند تا سال ۲۰۴۸ برای ثبت وقایع کیهانی و کشف دنیاهای بیگانه روی این ابزار پیشرفته حساب کنند.

در نهایت، موفقیت در مدیریت جرم و دقت عملیاتی، تلسکوپ فضایی رومن را از یک مأموریت کوتاه مدت به یک ستون اصلی در تحقیقات فضایی آینده تبدیل کرده است.