جنگل‌های هیرکانی نیازمند مدیریت محافظه‌کارانه و پرهیز از شتاب‌زدگی هستند

جنگل‌های هیرکانی به عنوان یکی از ارزشمندترین و محدودترین گنجینه‌های طبیعی ایران، نیازمند مدیریت بسیار دقیق و پرهیز از هرگونه شتاب‌زدگی در اجرای طرح‌های جدید هستند. معاون محیط زیست طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست با تأکید بر این موضوع، خواستار اتخاذ یک الگوی برنامه‌ریزی محافظه‌کارانه برای حفظ این اکوسیستم حساس شد.

لزوم رعایت چارچوب‌های قانونی در مدیریت جنگل‌ها

در نشست هم‌اندیشی مدیریت پایدار جنگل‌های هیرکانی، بر ضرورت تفکیک میان رویکرد حفاظتی و مدیریت بحران تأکید شد. طبق ماده ۳۶ قانون برنامه هفتم پیشرفت، تمرکز اصلی باید بر حفاظت باشد و برداشت از منابع تنها در موارد خاص و مدیریت بحران مجاز است.

بر اساس این قانون، اقدامات مربوط به برداشت درخت تنها در شرایط زیر توسط سازمان منابع طبیعی قابل انجام است:

• جلوگیری از خطر سقوط درختان و آسیب به ساکنان منطقه
• رفع موانع طبیعی در مسیر سیلاب‌ها برای جلوگیری از خسارات خانگی

«بی‌برنامگی بسیار خطرناک‌تر از داشتن یک برنامه ضعیف است»؛ این گزاره‌ای است که نشان‌دهنده اهمیت داشتن نقشه راه دقیق پیش از هرگونه مداخله در طبیعت می‌باشد.

تقویت تنوع زیستی و مشارکت جامعه مدنی

ستون اصلی پایداری در اکوسیستم‌ها، تنوع زیستی است. بنابراین طرح‌های مدیریت پایدار جنگل باید با نگاهی همه‌جانبه و با هدف تقویت این تنوع و در نظر گرفتن تغییرات اقلیمی طراحی شوند. در این راستا، کاهش مداخلات انسانی و تقویت برنامه‌های حفاظتی از اولویت‌های اصلی محسوب می‌شود.

همچنین بر نقش کلیدی زیر تأکید شده است:

گامی رو به جلو در مدیریت ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره

در بخشی از این نشست، از روند تدوین آیین‌نامه اجرایی برای الگوی ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره خبر داده شد. این اقدام با هدف پر کردن خلاء قانونی در مدیریت عرصه‌های طبیعی انجام می‌گیرد و می‌تواند مدیریت بهتر این مناطق حساس را تضمین کند.

در نهایت، مدیریت پایدار جنگل‌های هیرکانی نیازمند بازنگری در طرح‌های موجود، استفاده از داده‌های علمی و ایجاد فضای گفت‌وگو با تمامی ذینفعان است تا از آسیب‌های احتمالی به این میراث طبیعی جلوگیری شود.