جهش قیمت تجهیزات توانبخشی؛ از ویلچر تا پروتزهای میلیاردی در سال ۱۴۰۵

افزایش بی‌سابقه قیمت تجهیزات توانبخشی در سال‌های اخیر، چالش معیشتی بزرگی را برای خانواده‌های دارای افراد دارای معلولیت ایجاد کرده است. این تجهیزات که ابزاری حیاتی برای استقلال، تحصیل و اشتغال محسوب می‌شوند، اکنون با قیمت‌هایی روبرو هستند که بخش بزرگی از توان مالی جامعه را تحت فشار قرار داده‌اند.

شکاف عمیق میان حقوق قانونی و واقعیت‌های معیشتی

در حالی که طبق ماده ۲۷ قانون حمایت از حقوق افراد دارای معلولیت، مستمری این افراد باید معادل حداقل حقوق پایه باشد، فاصله چشم‌گیری میان این نص قانون و مبالغ پرداختی فعلی وجود دارد. با توجه به اینکه حداقل حقوق پایه حدود ۱۴ میلیون تومان برآورد می‌شود، شکافی حدود ۱۲ میلیون تومانی مشاهده می‌شود که بار مالی سنگینی را بر دوش این عزیزان می‌گذارد.

جدول مستمری ماهانه معلولان در سال ۱۴۰۵

تحلیل تغییرات قیمت ویلچر در بازه سه ساله

بررسی روند بازار نشان می‌دهد که قیمت ویلچر از یک کالای نسبتاً در دسترس، به کالایی لوکس و گران‌قیمت تبدیل شده است. در سال ۱۴۰۵، ویلچرهای برقی ایرانی با جهشی خیره‌کننده به بازه ۱0۵ تا ۱۶۸ میلیون تومان رسیده‌اند.

پروتزهای هوشمند؛ از میلیون‌ها تا میلیاردها تومان

بخش پرهزینه‌تر بازار مربوط به پروتزهای اندام است. فناوری‌های جدید در ساخت پروتزهای هوشمند باعث شده تا قیمت‌ها به اعدادی فراتر از تصور برسد. برای مثال، پروتزهای دارای مفصل هوشمند در سال ۱۴۰۵ با قیمتی بین ۳ تا ۶ میلیارد تومان در بازار عرضه می‌شوند.

• پروتز بالای زانو: ۱۹۰ میلیون تا ۱.۵ میلیارد تومان
• پروتز زیر زانو: ۶۷ تا ۳۵۹ میلیون تومان
• دست مصنوعی هوشمند: ۳۰۰ تا ۸۰۰ میلیون تومان

ضرورت حمایت مالی برای بازگشت به جامعه

افزایش هزینه‌های نگهداری، تعمیر و جایگزینی قطعات در تجهیزات توانبخشی، موضوع را از یک خرید ساده به یک بحران معیشتی تبدیل کرده است. حمایت مالی از این بخش، تنها یک کمک رفاهی نیست، بلکه سرمایه‌گذاری برای بازگرداندن افراد دارای معلولیت به چرخه اشتغال و مشارکت اجتماعی است.

در نهایت، فاصله روزافزون میان توان مالی خانواده‌ها و قیمت واقعی بازار، تهدیدی جدی برای استقلال و حقوق اجتماعی معلولان محسوب می‌شود.