تعقیب دنباله‌دار هالی در سال ۲۰۶۰؛ طرح جدید دانشمندان برای مأموریت فضایی

دانشمندان در یک مطالعه جدید، طرحی جسورانه را برای تعقیب دنباله‌دار هالی در سال ۲۰۶۰ ارائه کرده‌اند. با توجه به اینکه نزدیک‌ترین گذر این جرم از کنار خورشید در سال ۲۰۶۱ رخ می‌دهد، پژوهشگران تلاش می‌کنند راهی برای رسیدن به این دنباله‌دار با سرعت پایین و فاصله نزدیک بیابند تا فرصت استثنایی مطالعه آن از دست نرود.

چالش‌های علمی و تاریخی دنباله‌دار هالی

مطالعه دنباله‌دار هالی به دلیل حرکت در مداری پس‌رونده (برخلاف جهت حرکت اکثر سیارات منظومه شمسی) بسیار دشوار است. این ویژگی باعث می‌شود هرگونه سفر به سمت آن، نیازمند انرژی و پیشرانش بسیار عظیمی باشد.

در مأموریت‌های گذشته، مانند سال ۱۹۸۶، فضاپیماها با سرعت بسیار زیاد (۷۰ تا ۸۰ کیلومتر بر ثانیه) از کنار آن عبور کردند که منجر به تصاویر ناقص شد. اکنون دانشمندان می‌خواهند بدانند:

• آیا هسته دنباله‌دار واقعاً یک دوتایی تماسی (دو جرم متصل به هم) است؟
• میزان از دست دادن جرم دنباله‌دار هنگام نزدیک شدن به خورشید چقدر است؟
• ترکیب شیمیایی سطح این جرم فضایی چیست؟

استراتژی مأموریت: استفاده از کمک گرانشی غول‌های منظومه

برای اینکه مأموریت با فناوری‌های فعلی و بدون نیاز به موتورهای فرضی انجام شود، پژوهشگران پیشنهاد می‌دهند فضاپیما از کمک گرانشی مشتری و زحل استفاده کند. این مسیر پیچیده شامل مراحل زیر است:

بر اساس محاسبات، بهترین پنجره پرتاب در سال ۲۰۳۶ شناسایی شده است. در این سناریو، فضاپیما با جرم اولیه دو هزار کیلوگرم، در سپتامبر ۲۰۶۰ به دنباله‌دار خواهد رسید.

اهمیت فرهنگی و میراث ادموند هالی

علاوه بر ارزش‌های علمی، دنباله‌دار هالی جایگاه ویژه‌ای در تاریخ بشر دارد. از رصد اخترشناسان چینی در سال ۲۳۹ پیش از میلر تا نقش آن در وقایع تاریخی مانند نبرد هستینگز، این جرم همواره با باورهای انسانی گره خورده است. نام این دنباله‌دار نیز به افتخار ادموند هالی، اخترشناسی که دوره ۷۶ ساله آن را پیش‌بینی کرد، انتخاب شده است.