جمعیت بومیان استرالیا پیش از استعمار ۲٫۲۲ میلیون نفر بوده است

نتایج یک پژوهش علمی جدید نشان می‌دهد که جمعیت بومیان استرالیا پیش از آغاز دوران استعمار بریتانیا، بسیار فراتر از برآوردهای تاریخی گذشته بوده است. این مطالعه که در ژورنال معتبر Nature Human Behaviour منتشر شده، برآورد جدیدی از جمعیت این قاره ارائه می‌دهد که با یافته‌های دهه‌های گذشته تفاوت فاحشی دارد.

بازنگری در آمار تاریخی جمعیت بومیان استرالیا

سال‌ها بر اساس تخمین‌های انسان‌شناسان، مانند آلفرد رادکلیف-براون در دهه ۱۹۳۰، تصور می‌شد که جمعیت بومیان پیش از ورود اروپایی‌ها تنها بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ هزار نفر بوده است. اما اکنون، تیم پژوهشی به سرپرستی آلن ویلیامز از دانشگاه جیمز کوک، با استفاده از روش‌های پیشرفته، تصویر متفاوتی ترسیم کرده‌اند.

این محققان با ترکیب پنج متدولوژی مستقل، از جمله مدل‌سازی‌های رایانه‌ای، تحلیل‌های ژنتیکی و داده‌های رادیوکربنی، به این نتیجه رسیدند که جمعیت بومیان استرالیا احتمالاً حدود ۲٫۲۲ میلیون نفر بوده است. این رقم نشان می‌دهد که در آن دوران، تراکم جمعیت در این قاره بسیار بیشتر از تصورات قبلی بوده است.

عوامل فاجعه‌بار کاهش جمعیت پس از استعمار

ورود بریتانیا به استرالیا پس از سال ۱۷۸۸، پیامدهای جمعیتی ویرانگری به همراه داشت. پژوهشگران معتقدند که ترکیب عوامل زیر باعث فروپاشی جمعیت بومیان شد:

• انتشار بیماری‌های جدید توسط اروپایی‌ها
• خشونت‌های مرزی و کشتار مستقیم
• سیاست‌های تبعیض‌آمیز و حذف اجتماعی
• از دست دادن سرزمین‌های سنتی

بر اساس این یافته‌ها، جمعیت بومیان تا سال ۱۸۶۱ به شدت سقوط کرد و تنها به حدود ۷ درصد از جمعیت اولیه خود رسید. تخمین زده می‌شود که در بازه زمانی آغاز استعمار تا قرن بیستم، حدود ۲٫۰۶ میلیون نفر از این جمعیت جان خود را از دست داده باشند.

آمار و ارقام کلیدی در پژوهش جدید

چشم‌انداز آینده و بازسازی جوامع بومی

با وجود آسیب‌های تاریخی عمیق، روند رشد جمعیت بومیان نشان‌دهنده قدرت بقای آن‌هاست. لارسا به‌رندت، استاد مرکز تحقیقات تاریخ‌های بومی، معتقد است که این یافته‌ها نشان می‌دهد پیامدهای استعمار تنها یک تغییر جمعیتی ساده نبود، بلکه رویدادی با اثرات ساختاری بر جوامع بوده است.

با توجه به روندهای فعلی، پیش‌بینی می‌شود که جمعیت بومیان استرالیا تا سال ۲۰۴۷ بتواند دوباره به سطح جمعیت موجود در دوران پیش از استعمار نزدیک شود که نشانه‌ای از بازسازی و پایداری این فرهنگ‌هاست.