تأمین دارو در ایران؛ پیامدهای توقف پروازهای مستقیم با هند و محدودیت‌های لجستیکی

اختلال در مسیرهای حمل‌ونقل هوایی و دریایی، به‌ویژه توقف پروازهای مستقیم میان ایران و هند، به بروز چالش‌های جدی در تأمین دارو و مواد اولیه دارویی منجر شده است. این مسئله که با محدودیت‌های بانکی و شرایط ملتهب در تنگه هرمز همراه شده، نگرانی‌ها را درباره موجودی برخی اقلام حیاتی افزایش داده است.

علت بحران در زنجیره تأمین دارو

علی جعفریان، مشاور عالی و جانشان وزیر بهداشت، در اظهاراتی اعلام کرد که عدم برقراری پروازهای مستقیم با هند، یکی از گلوگاه‌های اصلی در ورود مواد اولیه است. از آنجا که طبق ضوابط مشخص، برخی از این اقلام حتماً باید از مسیر مستقیم منتقل شوند، امکان جایگزینی آن‌ها از طریق کشورهای ثالث وجود ندارد.

این محدودیت‌های لجستیکی باعث شده است که در برخی دسته‌های دارویی، شاهد کمبود مواد اولیه باشیم که مستقیماً بر روند تولید داروهای داخلی تأثیر می‌گذارد.

چالش‌های چندجانبه در حوزه حمل‌ونقل و ارز

بحران فعلی تنها به بخش هوایی محدود نمی‌شود؛ بلکه عوامل زیر نیز در پیچیدگی وضعیت نقش دارند:

• محدودیت‌های بانکی: دشواری در انتقال ارز برای خرید و تأمین محموله‌ها.
• امنیت دریایی: شرایط حساس در تنگه هرمز که جابه‌جایی محموله‌های دریایی را با چالش مواجه کرده است.
• وابستگی به هند: نقش استراتژیک هند به عنوان یکی از اصلی‌ترین تأمین‌کنندگان مواد اولیه دارویی ایران.

تأثیر بر تولیدات دارویی داخلی

هند جایگاه ویژه‌ای در تأمین زنجیره سلامت ایران دارد. هرگونه اختلال در مسیرهای ارتباطی با این کشور، می‌تواند منجر به وقفه در خطوط تولید کارخانجات داروسازی داخلی شود. این وضعیت، فشار مضاعفی را بر سیستم سلامت وارد کرده است.

"در شرایط فعلی، محدودیت‌های حوزه حمل‌ونقل، هم در بخش هوایی و هم در بخش دریایی، از اصلی‌ترین موانع تأمین دارو محسوب می‌شوند."

در مجموع، ترکیبی از مشکلات لجستیکی، محدودیت‌های بین‌المللی در حمل‌ونقل و چالش‌های مالی، روند تأمین دارو را با کندی و دشواری مواجه کرده است که نیازمند مدیریت بحران در سطوح کلان است.