بحران در مرکز فضایی گادرد؛ ریزش ۴۰ درصدی نیرو و تهدید آینده تلسکوپ‌های ناسا

در حالی که تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن با موفقیت مسیر خود را به سوی مدار نهایی آغاز کرده است، مرکز پروازهای فضایی گادرد ناسا با بحرانی بی‌سابقه در حوزه منابع انسانی و زیرساخت‌های فنی روبروست که آینده مأموریت‌های بزرگ فضایی را با تهدید جدی مواجه کرده است.

بحران در مرکز پروازهای فضایی گادرد؛ از ریزش نیرو تا تعطیلی آزمایشگاه‌ها

گزارش‌های اخیر نشان می‌دهند که مرکز گادرد در مریلند، که قلب تپنده طراحی تلسکوپ رومن بوده است، با کاهش شدید توان اجرایی روبرو شده است. از مارس ۲۰۲۰ تا ژانویه ۲۰۲۵، تعداد پرسنل دولتی و پیمانکاران این مرکز با کاهش تقریباً ۴۰ درصدی از ۱۰ هزار نفر به تنها ۶ هزار نفر رسیده است.

این ریزش نیرو تنها یک آمار ساده نیست؛ بلکه به معنای از دست رفتن تخصص‌های کلیدی است. طبق داده‌های دفتر پاسخگویی دولت آمریکا (GAO)، کاهش منابع انسانی در ناسا باعث شده تا بیش از ۲۰ پروژه بزرگ تحت تأثیر قرار بگیرند و ۱۴ مأموریت علمی در معرض لغو یا تأخیر قرار گیرند.

تأثیرات مخرب بر زیرساخت‌های فنی

تعطیلی‌ها تنها به کاهش پرسنل محدود نشده و زیرساخت‌های آزمایشگاهی نیز آسیب دیده‌اند:

• آزمایشگاه پیش‌رانش: کاهش شدید تیم مهندسی از ۳۰ نفر به تنها ۷ نفر.
• اتاق‌های شبیه‌سازی: تعطیلی اتاق‌های بدون پژواک برای آزمایش‌های الکترومغناطیسی.
• واحد ساخت قطعات: توقف فعالیت برخی کارگاه‌های ساخت تجهیزات علمی حساس.

چالش‌های آینده و جایگزینی تخصص‌های از دست رفته

اگرچه مدیریت ناسا معتقد است برخی تجهیزات فرسوده بوده و می‌توان خدمات آن‌ها را از بخش خصوصی تهیه کرد، اما متخصصان هشدار می‌دهند که دانش انباشته و تجربه عملی مهندسان، با بودجه یا تجهیزات جدید قابل خرید نیست.

"ارزش واقعی این مرکز در حجم عظیم تخصصی بود که در آن جمع شده بود و جایگزین کردن این دانش زمان بسیار زیادی می‌برد."

در حال حاضر، آکادمی ملی علوم، مهندسی و پزشکی آمریکا در حال بررسی این موضوع است که آیا مرکز پروازهای فضایی گادرد همچنان توانایی لازم برای اجرای پروژه‌های پیچیده و مأموریت‌های سرنشین‌دار آینده را دارد یا خیر. نتایج این بررسی در ماه دساملی آینده مشخص خواهد شد.

آینده مأموریت‌های علمی در سایه محدودیت‌ها

با وجود این چالش‌ها، گادرد همچنان در پروژه‌هایی نظیر رصدخانه دنیاهای سکونت‌پذیر (HWO) و مأموریت‌های مربوط به تیتان و زهره مشارکت دارد. با این حال، این سوال جدی باقی است که آیا تلسکوپ رومن آخرین شاهکار بزرگ این مرکز خواهد بود یا ناسا می‌تواند دوباره ظرفیت‌های مهندسی خود را بازسازی کند.

نتیجه‌گیری: بحران فعلی در مرکز گادرد، فراتر از یک مسئله بودجه‌ای، یک بحران تخصصی است که می‌تواند توانایی آمریکا در پیشروی در مرزهای علم فضایی را برای دهه‌های آینده با تردید مواجه کند.