گواهینامه دوزبانه به معنای گواهینامه بین‌المللی نیست؛ هشدار پلیس راهور

گواهینامه دوزبانه به معنای برخورداری از مدرک رانندگی بین‌المللی نیست؛ این نکته‌ای است که پلیس راهور برای جلوگیری از مشکلات رانندگان ایرانی در خارج از کشور، بر آن تأکید ویژه‌ای دارد.

تفاوت ماهوی گواهینامه ملی دوزبانه و بین‌المللی

سرهنگ آرش امیری، رئیس مرکز صدور گواهینامه پلیس راهور فراجا، در اظهاراتی شفاف، تفاوت میان این دو نوع مدرک را تشریح کرد. وی تصریح کرد که درج اطلاعات به زبان‌های فارسی و انگلیسی در گواهینامه دوزبانه، صرفاً با هدف تسهیل فرآیند شناسایی مشخصات راننده در کشورهای خارجی انجام شده است.

بر اساس این توضیحات، برخورداری از اطلاعات انگلیسی در مدرک ملی، به معنای تبدیل آن به یک مدرک بین‌المللی که در تمامی کشورها معتبر باشد، نیست. در واقع، پذیرش این مدرک در هر کشوری کاملاً تابع قوانین و مقررات داخلی همان کشور است.

مسئولیت‌های صدور و الزامات سفر خارجی

طبق اظهارات مقامات پلیس راهور، وظایف مربوط به صدور مدارک رانندگی به شرح زیر تقسیم شده است:

• صدور گواهینامه رانندگی: بر عهده نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است.
• ترجمه و تبدیل به مدرک بین‌المللی: مطابق با کنوانسیون‌های جهانی، این امر توسط کانون جهانگردی و اتومبیلرانی انجام می‌شود.

"افرادی که قصد رانندگی در خارج از کشور را دارند، در صورت الزام قوانین کشور مقصد، باید علاوه بر گواهینامه معتبر ایرانی، گواهینامه بین‌المللی را نیز از مرجع ذی‌صلاح دریافت کنند."

استانداردهای کنوانسیون وین و توصیه‌های ایمنی

طراحی گواهینامه دوزبانه ایران با رعایت استانداردهای ماده ۴۱ کنوانسیون تردد جاده‌ای ۱۹۶۸ وین انجام شده است تا ویژگی‌های مشخصی در طراحی و درج اطلاعات داشته باشد. با این حال، رعایت این استانداردها لزوماً به معنای جایگزینی برای مدرک بین‌المللی نیست.

توصیه نهایی به شهروندان این است که پیش از اقدام به سفر، حتماً مقررات رانندگی در کشور مقصد را به دقت بررسی کنند تا مشخص شود آیا گواهینامه دوزبانه برای آن‌ها کفایت می‌کند یا نیاز به دریافت گواهینامه بین‌المللی دارند.

نتیجه‌گیری: برای جلوگیری از بروز مشکلات قانونی و جریمه‌های احتمالی در خارج از کشور، رانندگان باید میان گواهینامه ملی دوزبانه و گواهینامه بین‌المللی تمایز قائل شوند و بر اساس قوانین کشور مقصد اقدام نمایند.