بحران گرسنگی در یمن؛ ۷۴ درصد خانوارها در مناطق تحت کنترل دولت با گرسنگی روبرو هستند

بحران گرسنگی در یمن به دلیل تشدید درگیری‌های نظامی میان نیروهای دولتی و گروه حوثی، به سطحی بی‌سابقه رسیده است؛ به‌طوری که بخش بزرگی از جمعیت در مناطق تحت کنترل دولت، قادر به تأمین نیازهای اولیه غذایی خود نیستند.

رکورد بی‌سابقه گرسنگی در مناطق تحت کنترل دولت

بر اساس گزارش جدید برنامه جهانی غذا (WFP)، حدود ۷۴ درصد از خانوارها در مناطق در دسترس تحت کنترل دولت، نمی‌توانند حداقل‌های غذایی مورد نیاز خود را تأمین کنند. این رقم، بالاترین سطح ثبت شده در سال جاری میلادی است.

با توجه به اینکه یمن حدود ۹۰ درصد از مواد غذایی خود را وارد می‌کند، اختلال در مسیرهای تجاری و کاهش دسترسی به کمک‌های بشری، وضعیت را وخیم‌تر کرده است. در حال حاضر، تخمین زده می‌شود که حدود ۱۰ میلیون نفر در این مناطق ساکن باشند که همگی تحت تأثیر این بحران قرار دارند.

پیامدهای انسانی و جابجایی گسترده جمعیت

تشدید درگیری‌ها میان نیروهای تحت حمایت عربستان و گروه حوثی، منجر به موج جدیدی از آوارگی شده است. سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM) گزارش داده است که تاکنون بیش از ۱۴۹ هزار نفر بر اثر جنگ مجبور به ترک محل زندگی خود شده‌اند.

خانواده‌های آواره که از مناطق جنگی گریخته‌اند، بدون ذخیره غذا و آب به حاشیه شهرهایی مانند عدن و تعز می‌رسند. آمارها نشان می‌دهد:

• ۱۸.۳ میلیون نفر در سراسر یمن با ناامنی غذایی شدید روبرو هستند.
• ۲.۲ میلیون کودک زیر پنج سال دچار سوءتغذیه حاد شده‌اند.

شکاف بودجه و تهدیدهای جهانی

برنامه جهانی غذا هشدار داده است که برای گسترش عملیات امدادرسانی و رسیدگی به ۱.۵ میلیون نفر، به ۱۰۹ میلیون دلار بودجه فوری نیاز دارد. عدم تأمین این مبلغ می‌تواند منجر به قطع کمک‌ها در ماه آینده شود.

«ما با یک بحران گرسنگی روبرو هستیم که با تداوم درگیری‌ها، به شدت رشد خواهد کرد.» — متیو هولینگ‌ورث، معاون اجرایی برنامه عملیاتی WFP

علاوه بر بحران داخلی، نگرانی‌هایی نیز در مورد تأثیر این درگیری‌ها بر امنیت مسیرهای کشتیرانی در تنگه باب‌المندب و تنگه هرمز وجود دارد که می‌تواند منجر به افزایش قیمت جهانی غذا و سوخت شود.

جمع‌بندی

بحران فعلی در یمن، ترکیبی از درگیری‌های نظامی گسترده و فروپاشی زنجیره تأمین مواد غذایی است که میلیون‌ها نفر را در معرض مرگ ناشی از گرسنگی قرار داده و نیازمند واکنش فوری جامعه بین‌المللی است.