مهاجرت و اقتصاد؛ آیا الگوی کانادا می‌تواند آینده استرالیا را تغییر دهد؟

در حالی که بحث‌های سیاسی در استرالیا حول محور کاهش شدید مهاجرت داغ شده است، تجربه اخیر کانادا در مدیریت جریان مهاجران موقت، الگوهای جدیدی را برای تحلیل پیامدهای اقتصادی و اجتماعی در کشورهای توسعه‌یافته ارائه می‌دهد.

تقابل دیدگاه‌ها در استرالیا: اقتصاد یا استانداردهای زندگی؟

در فضای سیاسی استرالیا، دو دیدگاه کاملاً متضاد درباره مدیریت مهاجرت وجود دارد. حزب وان نیشن با پیشنهاد کاهش ۷۵۰ هزار مهاجر موقت طی سه سال، به دنبال بازگرداندن استانداردهای زندگی است. در مقابل، وزیر امور داخلی استرالیا هشدار می‌دهد که چنین اقدامی می‌تواند به بخش‌های خدماتی و کل اقتصاد کشور آسیب جدی وارد کند.

پائولین هانسون، رهبر حزب وان نیشن، معتقد است که رشد بالای جمعیت در سال‌های اخیر عامل اصلی رکود سرانه در استرالیا بوده است. او با استناد به مدل کانادایی، مدعی است که کاهش مهاجرت می‌تواند منجر به بهبود کیفیت زندگی شهروندان شود.

تجربه کانادا: بازتنظیم اقتصادی یا بحران؟

کانادا که شباهت‌های ساختاری زیادی به استرالیا دارد، در حال تجربه یک دوره گذار بزرگ است. دولت این کشور به جای تعیین یک عدد مشخص برای مهاجرت خالص، بر کاهش سهم مهاجران موقت از جمعیت تمرکز کرده است. هدف این سیاست، کاهش سهم این گروه از ۷.۶ درصد به ۵ درصد است.

نتایج اولیه این سیاست‌ها به شرح زیر است:

• کاهش رشد جمعیت: افت چشمگیر از ۳.۱ درصد در اوایل سال ۲۰۲۴ به ۰.۵ درصد در حال حاضر.
• تاب‌آوری اقتصادی: کارشناسان معتقدند اقتصاد کانادا دچار فروپاشی نشده، بلکه در حال «بازتنظیم» است.
• تأثیر بر اشتغال: با وجود کاهش رشد اشتغال، نرخ بیکاری همچنان در سطوح مدیریت‌شده باقی مانده است.

چالش‌های پیش رو: پیری جمعیت و کمبود نیروی کار

با وجود موفقیت‌های نسبی در مدیریت جریان مهاجرت، چالش‌های بلندمدت همچنان پابرجاست. هر دو کشور استرالیا و کانادا با پدیده پیری جمعیت دست و پنجه نرم می‌کنند که این امر تامین مالی سیستم‌های بازنشستگی و سلامت را دشوار می‌سازد.

"اگر دوره فعلی رشد پایین جمعیت به یک وضعیت دائمی تبدیل شود، اقتصاد کانادا تا سال ۲۰۶۰ حدود ۱۱.۵ درصد کوچک‌تر از پیش‌بینی‌های رسمی خواهد بود."

همچنین، کارشناسان اقتصادی هشدار می‌دهند که وابستگی بیش از حد کارفرمایان به مهاجرت و نیروی کار خارجی، انگیزه سرمایه‌گذاری در آموزش نیروهای بومی و افزایش دستمزدها را کاهش داده است.

نتیجه‌گیری

تجربه کانادا نشان می‌دهد که کاهش مهاجرت لزوماً به معنای فروپاشی اقتصادی نیست، اما مستلزم پذیرش یک دوره گذار و بازتنظیم در ساختار بازار کار است. برای استرالیا، چالش اصلی یافتن تعادلی است که هم نیازهای اقتصادی را تامین کند و هم فشار بر زیرساخت‌ها و استانداردهای زندگی را مدیریت نماید.