مداخله در بازار ارز؛ راهکاری گذرا برای مقابله با سیل نقدینگی سرگردان

مداخله در بازار ارز می‌تواند در کوتاه‌مدت از شدت بدبینی و رفتارهای هیجانی در میان فعالان اقتصادی بکاهد، اما تحلیلگران معتقدند ریشه اصلی بحران‌های اقتصادی ایران، بسیار فراتر از نوسانات نرخ ارز است.

اثر روانی مداخله دولت در بازار ارز

ناصر ذاکری، اقتصاددان و تحلیلگر حوزه توسعه، در گفتگو با رسانه‌ها تأکید کرد که نرخ ارز تا حد زیادی تحت تأثیر پیش‌بینی‌ها و تصورات عمومی از آینده قرار دارد. او معتقد است وقتی دولت از ورود به بازار خبر می‌دهد، نوعی اطمینان به جامعه منتقل می‌شود که مدیریت اقتصادی منفعل نیست.

با این حال، او هشدار می‌دهد که صرف این اقدام، راهکاری برای مهار کامل موج‌های تورمی نیست. در واقع، مداخله در بازار ارز بیشتر یک ابزار برای مدیریت انتظارات و کاهش التهاب است تا یک راه حل ساختاری.

نبرد نقدینگی سرگردان با ثبات بازار

یکی از چالش‌های بنیادین، وجود حجم عظیمی از نقدینگی سرگردان در اقتصاد است که مسیر مشخصی برای ورود به بخش‌های مولد ندارد. این جریان مالی، به دنبال حفظ ارزش خود است و به همین دلیل به سمت دارایی‌های امن حرکت می‌کند.

بر اساس تحلیل‌های انجام شده، این نقدینگی می‌تواند در بازارهای زیر تجلی یابد:

• بازار ارز: به عنوان پناهگاهی برای حفظ ارزش پول.
• بازار طلا: به دلیل امنیت بالای سرمایه.
• بازار مسکن: که همواره مقصد اصلی نقدینگی در ایران بوده است.

بنابراین، حتی اگر دولت با تزریق ارز، فشار را از روی این بازار بردارد، نقدینگی به سرعت به سمت طلا یا مسکن حرکت خواهد کرد و بحران جدیدی در آن بخش‌ها ایجاد خواهد شد.

راهکار نهایی: بازگشت به مسیر تولید

برای عبور از این چرخه معیوب، اقتصاددانان بر این باورند که دولت نباید تنها به مداخلات مقطعی بسنده کند. مسئله اصلی، مدیریت نقدینگی و ایجاد بستری است که در آن منابع مالی به جای فعالیت‌های سفته‌بازانه و دلالی، در خدمت بخش تولید قرار گیرند.

"اگر مسیر ورود نقدینگی به فعالیت‌های مولد تعریف نشود، هر مداخله‌ای در یک بازار، تنها باعث انتقال بحران به بازاری دیگر خواهد شد."

در نهایت، تنها با مهار نقدینگی و هدایت آن به سمت بخش‌های زیرساختی و تولیدی است که می‌توان از شر انتظارات تورمی و رفتارهای هیجانی در بازارها خلاص شد.