مدیریت پسماند با روش خشکاله؛ راهکار کاهش ۹۰ درصدی حجم زباله‌ها

مدیریت پسماند از مبدا و استفاده از راهکارهای بومی مانند روش «خشکاله»، می‌تواند تحولی بنیادین در کاهش حجم و وزن زباله‌های خانگی ایجاد کند. این راهکار با هدف کاهش آلودگی‌های محیط زیستی و هزینه‌های انتقال، به عنوان یک ضرورت راهبردی مطرح شده است.

چالش‌های جدی در مدیریت پسماند کشور

بحران پسماند دیگر تنها یک مسئله فنی نیست، بلکه با سلامت عمومی، اکوسیستم و امنیت غذایی پیوند مستقیم دارد. مدیریت نادرست زباله‌ها منجر به آلودگی آب و خاک می‌شود که مستقیماً زنجیره غذایی را تهدید می‌کند.

آمارها نشان می‌دهند که وضعیت فعلی مدیریت پسماند در ایران با چالش‌های زیر روبروست:

• حدود ۷۵ درصد پسماندها در کشور دفن می‌شوند.
• بیش از ۹۳ درصد از پسماندهای دفنی به صورت غیربهداشتی و در تلنبارها قرار دارند.
• تنها ۷ درصد از کل پسماندها به روش‌های دفن بهداشتی مدیریت می‌شوند.
• هر خانوار چهار نفره سالانه به‌طور متوسط یک تن پسماند تولید می‌کند.

راهکار بومی «خشکاله» برای کاهش حجم زباله

روش خشکاله به معنای خشک کردن پسماندهای تر در همان محل تولید (خانه) با استفاده از نور خورشید یا وسایل گرمایشی است. این فرآیند ساده می‌تواند اثرات زیر را به همراه داشته باشد:

با تفکیک پسماند آلی از خشک در مبدا، علاوه بر تسهیل فرآیند بازیافت، ارزش حرارتی پسماندها برای استفاده در زباله‌سوزها نیز افزایش می‌یابد.

ضرورت توجه به شرایط اقلیمی و اجتماعی

مدیریت پسماند نباید با یک نسخه واحد و یکسان برای تمام مناطق کشور انجام شود. تفاوت‌های اقلیمی از مناطق بارانی شمالی تا استان‌های کویری، نیازمند تجهیزات و استانداردهای متناسب با هر منطقه است.

"مدیریت پسماند باید از یک فعالیت فنی و پروژه‌محور، به یک نظام راهبردی و اجتماعی تبدیل شود که از مبدا تا مقصد را شامل گردد."

در نهایت، موفقیت در عبور از بحران پسماند مستلزم تغییر در الگوهای مصرف و مشارکت فعال جامعه در مدیریت پسماند از مبدا است تا بتوان از آسیب‌های زیست‌محیطی جلوگیری کرد.