توسعه عدالت آموزشی در لرستان؛ ۱۶ پروژه جدید برای مدارس عشایری در راه است

تلاش برای برقراری عدالت آموزشی در دل کوهستان‌های زاگرس با تمرکز بر مناطق عشایری لرستان، وارد فاز جدیدی از توسعه زیرساخت‌های آموزشی شده است تا هیچ دانش‌آموزی به دلیل کوچ یا دشواری مسیر، از تحصیل باز نماند.

وضعیت فعلی آموزش و پرورش عشایری لرستان

آموزش و پرورش عشایری استان لرستان در حال حاضر مسئولیت مدیریت و ارائه خدمات به ۴۶۷۱ دانش‌آموز را بر عهده دارد. این شبکه آموزشی گسترده، شامل ۵۸۲ کلاس درس در ۴۶۷ مدرسه مختلف است که در مناطق پراکنده جغرافیایی فعالیت می‌کنند.

طبق گزارش‌های رسمی، این مجموعه علاوه بر شهرستان‌های اصلی مانند خرم‌آباد، کوهدشت، پلدختر، معمولان، نورآباد و چگنی، دانش‌آموزان عشایر ساکن در استان‌های همجوار از جمله ایلام و خوزستان را نیز پوشش می‌دهد. برای مدیریت این گستره جغرافیایی، ۸۳۴ معلم در شرایط دشوار کوهستانی به ارائه خدمات آموزشی می‌پردازند.

پیشرفت پروژه‌های زیرساختی و عدالت آموزشی

در راستای تحقق هدف توسعه عدالت آموزشی، مجموعاً ۵۲ پروژه آموزشی در مناطق عشایری استان در دست اجرا قرار دارد. وضعیت پیشرفت این پروژه‌ها به شرح زیر است:

همچنین برای جلوگیری از ترک تحصیل در مقاطع بالاتر، ۷ مرکز شبانه‌روزی در سطح استان راه‌اندازی شده است که در حال حاضر حدود ۸۰۰ دانش‌آموز از این مراکز استفاده می‌کنند.

بهسازی امکانات رفاهی و تجهیز خوابگاه‌ها

یکی از اقدامات کلیدی در ۱۴ ماه گذشته، ارتقای سطح رفاهی دانش‌آموزان و معلمان بوده است. با جذب بودجه‌ای بالغ بر ۴.۵ میلیارد تومان از طریق مشارکت خیرین و دفتر عشایر کشور، تجهیزات مورد نیاز خوابگاه‌ها فراهم شده است.

• تجهیز خوابگاه‌ها به وسایل رفاهی مانند یخچال، تلویزیون و فرش
• بهسازی و بازسازی ساختمان‌ها و اصلاح فضاهای داخلی
• ارتقای تجهیزات آشپزخانه‌ها و کارگاه‌های هنرستانی

"هدف نهایی ما این است که هیچ دانش‌آموزی به دلیل شرایط جغرافیایی یا کوچ‌نشینی از حق تحصیل محروم نماند."

چالش‌های جابجایی و نیاز به نیروی بومی

ماهیت کوچ‌رو بودن جوامع عشایری، چالش‌های بزرگی را برای عدالت آموزشی ایجاد می‌کند. جابجایی مداوم کانکس‌های آموزشی با تغییر محل استقرار عشایر، فرآیندی هزینه‌بر است که نیازمند اختصاص ردیف‌های بودجه‌ای مشخص می‌باشد.

علاوه بر این، پیشنهاد جذب و تربیت معلمان از میان خود جوانان و دانش‌آموزان عشایری مطرح شده است. استفاده از نیروهای بومی که با فرهنگ و جغرافیای منطقه آشنایی کامل دارند، می‌تواند یکی از راهکارهای پایدار برای رفع کمبود معلم در مناطق صعب‌العبور باشد.

در نهایت، تلاش برای تثبیت آموزش در مناطق عشایری لرستان، فراتر از ساخت بنا، به معنای همراهی با سبک زندگی مردم و ایجاد زیرساخت‌های منعطف برای تضمین آینده نسل‌های نو در دل زاگرس است.