حقوق پرستار و بحران خانه‌نشینی؛ خروج ۷۰ هزار پرستار از چرخه درمان

بحران کمبود نیروی متخصص در بخش درمان، با افشای آمار تکان‌دهنده خروج پرستاران از چرخه کار، ابعاد جدیدی یافته است. حقوق پرستار و شرایط دشوار شغلی، عاملی اصلی در خانه‌نشینی گسترده این کادر درمان محسوب می‌شود.

بحران خانه‌نشینی؛ ۷۰ هزار پرستار از چرخه درمان خارج شدند

دبیرکل خانه پرستار با انتشار آماری نگران‌کننده اعلام کرد که در حال حاضر ۷۰ هزار پرستار به دلیل عدم توجیه اقتصادی، از فعالیت حرفه‌ای دست کشیده و خانه‌نشین شده‌اند. این وضعیت به حدی وخیم است که حتی آگهی‌های استخدام دانشگاه‌ها نیز با استقبال مواجه نشده و با کمبود شدید نیرو روبرو هستند.

بر اساس تحلیل‌های موجود، محیط بیمارستان‌ها به دلیل فشار کاری مداوم، فرسودگی جسمی و روانی و مواجهه با رنج بیماران، برای بسیاری از متخصصان غیرقابل تحمل شده است. در نتیجه، بسیاری ترجیح می‌دهند با حقوقی که از نظر اقتصادی بسیار ناچیز است، از فعالیت در این بخش پرریسک خودداری کنند.

درآمد ناچیز؛ وقتی حقوق پرستار به ۱۰۰ دلار تقلیل می‌یابد

یکی از اصلی‌ترین دلایل مهاجرت یا ترک شغل، سطح پایین درآمد است. در حالی که مسئولیت‌های این گروه از کادر درمان بسیار سنگین است، میانگین دریافتی آن‌ها بسیار پایین ارزیابی می‌شود.

این میزان درآمد در تقابل با مسئولیت‌های حیاتی و شیفت‌های طولانی، انگیزه ماندن در این حرفه را به شدت کاهش داده است. درآمد پایین در کنار نرخ تورم، باعث شده است که پرستاران احساس کنند تلاش آن‌ها با نیازهای اولیه زندگی همخوانی ندارد.

پیامدهای کمبود نیرو؛ افزایش فشار بر پرستاران شاغل

خروج گسترده نیروها، بار سنگینی را بر دوش پرستاران باقی‌مانده گذاشته است. این وضعیت منجر به تغییرات نگران‌کننده در نسبت مراقبت به بیمار شده است:

• افزایش حجم کار: پرستاری که باید مسئولیت ۵ بیمار را داشته باشد، گاهی ناچار به مراقبت از ۲۰ تا ۳۰ بیمار می‌شود.
• کاهش کیفیت خدمات: فشار بیش از حد، مستقیماً دقت و کیفیت مراقبت‌های پزشکی را کاهش می‌دهد.
• تهدید سلامت عمومی: این کمبود نیرو در نهایت منجر به آسیب‌پذیری سیستم سلامت و سلامت بیماران خواهد شد.

«تداوم این وضعیت، علاوه بر فرسودگی شدید نیروهای باقی‌مانده، کیفیت دریافت خدمات درمانی را نیز به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد که مستقیماً سلامت مردم را هدف قرار می‌دهد.»

در نهایت، بحران نیروی انسانی در بخش پرستاری، ریشه در مشکلات ساختاری و معیشتی دارد. بدون اصلاح حقوق پرستار و بهبود شرایط کاری، روند خروج متخصصان از چرخه درمان همچنان ادامه خواهد داشت و کیفیت خدمات درمانی کشور با تهدیدی جدی روبرو خواهد بود.