ناترازی انرژی؛ تهدید جدی برای تعطیلی ۳۰ درصد از واحدهای تولیدی ایران

بحران ناترازی انرژی از یک چالش فصلی به یک تهدید مزمن برای بخش صنعت تبدیل شده است. با نزدیک شدن به ماه‌های سرد سال، نگرانی‌ها درباره محدودیت‌های گسترده برق و گاز در واحدهای صنعتی شدت یافته و احتمال آسیب جدی به ظرفیت‌های تولیدی کشور به گوش می‌رسد.

آسیب‌شناسی ناترازی انرژی بر واحدهای صنعتی

کارشناسان اقتصادی بر این باورند که تشدید محدودیت‌های تامین انرژی می‌تواند حدود ۳۰ درصد از واحدهای فعال را با بحران جدی یا حتی تعطیلی کامل مواجه کند. این وضعیت علاوه بر واحدهای مستقر، طرح‌های تازه‌افتتاح‌شده را نیز با چالش مواجه کرده است.

بهروز پورسلیمان، عضو کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی، معتقد است که واحدهای کوچک و متوسط بیشترین آسیب را از این ناترازی خواهند دید. او تاکید کرد:

"حدود ۹۰ درصد از طرح‌های جدید تولیدی، به دلیل هزینه‌های سنگین تامین سرمایه و محدودیت‌های انرژی، به زودی امکان قرار گرفتن روی خط تولید را نخواهند داشت."

علاوه بر مسئله انرژی، افزایش هزینه‌های جانبی مانند مالیات و تورم در قیمت ماشین‌آلات، فشار مضاعفی بر تولیدکنندگان وارد کرده است. برای مثال، قیمت تجهیزات وارداتی با افزایش شدید نرخ ارز، به شدت افزایش یافته و تامین مالی آن‌ها دشوار شده است.

چالش سوخت نیروگاه‌ها و محدودیت‌های احتمالی برق

در حالی که وزارت نیرو تلاش‌هایی برای رفع محدودیت‌های مصرف برق در ساعات غیرپیک انجام داده، اما واقعیت‌های فنی شبکه و ناترازی گاز، این سیاست‌ها را با تردید مواجه کرده است. افزایش ۱۳۰ میلیون مترمکعبی ناترازی روزانه گاز نسبت به سال گذشته، مدیریت شبکه را با چالش‌های جدی روبرو کرده است.

فرهاد شهرکی، نایب‌رئیس اول کمیسیون انرژی مجلس، هشدار داد که در صورت عدم مدیریت مصرف گاز، ناچار به استفاده از سوخت مایع در نیروگاه‌ها خواهیم بود که ذخایر آن برای کل فصل سرما کافی نیست. وی تاکید کرد که در شرایط بحرانی، اولویت تامین انرژی برای بخش خانگی، محدودیت‌های بیشتری را برای صنایع به همراه خواهد داشت.

راهکارهای پیشنهادی برای عبور از بحران

برای جلوگیری از فرسایش ظرفیت تولید، کارشناسان راهکارهای زیر را پیشنهاد داده‌اند:

• توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر: استفاده از منابع خارجی برای توسعه نیروگاه‌های خورشیدی.
• افزایش تعاملات منطقه‌ای: پیگیری واردات گاز و برق از کشورهای همسایه.
• تامین مالی پایدار: کاهش فشارهای مالی و تسهیل دسترسی به سرمایه در گردش برای تولیدکنندگان.