دستمزد کاپیتان‌های نفتکش در تنگه هرمز؛ حقوق ۱۰۰ هزار دلاری برای عبور از منطقه جنگی

جهش خیره‌کننده دستمزد دریانوردان؛ هزینه عبور از تنگه هرمز

با تشدید تنش‌های نظامی و افزایش حملات به کشتی‌های تجاری، دستمزد دریانوردان در مسیرهای پرخطر خلیج فارس با جهشی بی‌سابقه مواجه شده است. در شرایطی که امنیت عبور از تنگه هرمز با تهدیدهای جدی موشکی و پهپادی روبروست، مالکان نفتکش‌ها برای ترغیب خدمه به ادامه فعالیت، مبالغ هنگفتی را تحت عنوان «حق خطر» پرداخت می‌کنند.

حقوق‌های میلیونی برای مواجهه با مرگ

گزارش‌های منتشر شده حاکی از آن است که کاپیتان‌های نفتکش‌ها برای عبور از این آبراهه حساس، ماهانه حدود ۱۰۰ هزار دلار دستمزد دریافت می‌کنند. علاوه بر این، برای هر سفر خطرناک، مبلغ ۵۰ هزار دلار به عنوان پاداش اختصاص می‌یابد. این در حالی است که حقوق پایه ملوانان عادی معمولاً از ۱۵۰۰ دلار آغاز می‌شود، اما در زمان عبور از تنگه هرمز، این رقم بین چهار تا شش برابر افزایش می‌یابد.

"دریانوردانی که این مسیر را انتخاب می‌کنند، در نگاه بسیاری شبیه به مزدوران جنگی به نظر می‌رسند؛ آن‌ها یا باید با خطر مرگ روبرو شوند یا با از دست دادن شغل خود."

بهای سنگین لجستیک و بیمه جنگی

اختلال در امنیت تنگه هرمز نه تنها بر حقوق دریانوردان، بلکه بر کل زنجیره تأمین انرژی اثر گذاشته است. هزینه‌های عملیاتی به شدت افزایش یافته و نرخ حمل بار روزانه از مبالغ ناچیز در سال گذشته، اکنون به رکورد بی‌سابقه ۱.۳ میلیون دلار رسیده است.

علاوه بر هزینه‌های مستقیم، مالکان کشتی‌ها با چالش‌های مالی دیگری نیز روبرو هستند:

• بیمه جنگی: پرداخت ۶ تا ۱۰ درصد از ارزش بدنه کشتی به عنوان حق بیمه خطر.
• هزینه سوخت: افزایش ۶۷ درصدی قیمت سوخت کشتی‌ها در مقایسه با سال گذشته.
• تجهیزات امنیتی: استفاده از سیستم‌های ردیابی خاموش و حرکت شبانه برای کاهش احتمال هدف قرار گرفتن.

کاهش تردد و اثرات اقتصادی بر صادرات نفت

آمارها نشان می‌دهند که حجم تردد کشتی‌ها در این منطقه به شدت کاهش یافته است. در حالی که پیش از بحران، روزانه حدود ۱۳۵ کشتی از این مسیر عبور می‌کردند، اکنون این رقم به شدت افت کرده است. این کاهش تردد، فشار بر قیمت جهانی نفت و هزینه‌های انتقال انرژی را دوچندان کرده است.

نتی结论‌گیری

وضعیت فعلی در تنگه هرمز نشان‌دهنده یک بحران لجستیکی و انسانی است. افزایش چشمگیر هزینه‌های دریانوردی و حقوق‌های نجومی، تنها نشانه‌ای از تلاش شرکت‌های بزرگ برای حفظ جریان صادرات نفت در یکی از پرخطرترین آبراه‌های جهان است.