تورم شهریور در ایران؛ ایلام در صدر گرانی و تهران در پایین‌ترین رتبه

تحلیل آمارهای اقتصادی نشان می‌دهد که تورم شهریور در ایران با شکافی عمیق میان استان‌ها همراه بوده است؛ در حالی که میانگین تورم نقطه‌ای کشور ۸۹.۸ درصد برآورد شده، اما تجربه‌ی گرانی در ایلام و تهران تفاوت‌های بنیادینی را نشان می‌دهد.

شکاف گسترده در نرخ تورم استان‌ها

بر اساس داده‌های منتشر شده، استان ایلام با ثبت نرخ ۱۱۴.۳ درصد، بیشترین میزان تورم نقطه‌ای را در کشور تجربه کرده است. این در حالی است که تهران با نرخ ۷۴.۶ درصد، در پایین‌ترین جایگاه جدول قرار دارد. این اختلاف ۳۹.۷ واحد درصدی نشان‌دهنده عدم یکپارچگی فشار اقتصادی در مناطق مختلف است.

در نگاهی به تورم سالانه نیز، ایلام با ۹۱.۴ درصد در صدر قرار دارد، در حالی که تهران با ۶۱.۱ درصد کمترین میزان را ثبت کرده است. این آمار گویای آن است که فشار قیمت‌ها در برخی استان‌ها، فراتر از یک شوک مقطعی، ماهیتی انباشته یافته است.

وضعیت بحرانی سبد مصرفی در هرمزگان

استان هرمزگان از نظر نرخ ماهانه با ۶.۷ درصد، بیشترین جهش قیمت را داشته است. ویژگی متمایز این استان، فشار هم‌زمان بر دو بخش اصلی سبد مصرفی است:

• بخش خوراکی‌ها: تورم نقطه‌ای ۱۴۹.۸ درصدی (بالاترین در کشور)
• بخش خدمات و کالا: تورم نقطه‌ای ۹۳.۳ درصدی

این ترکیب باعث شده است که خانوارهای ساکن در هرمزگان، هم با گرانی مواد غذایی و هم با افزایش هزینه‌های غیرخوراکی به‌طور هم‌زمان دست‌وپنجه نرم کنند.

تحلیل فشار تورمی در بخش خوراکی و غیرخوراکی

بررسی جزئیات نشان می‌دهد که تورم شهریور در بخش خوراکی‌ها، حتی در استان‌هایی با تورم کل پایین، بسیار شدید بوده است. برای مثال، در تهران که تورم کل آن پایین است، تورم خوراکی‌ها به ۱۱۹.۳ درصد رسیده که نشان می‌دهد سفره مردم در پایتخت نیز با افزایش چشمگیر قیمت‌ها مواجه شده است.

از سوی دیگر، در برخی استان‌ها مانند گلستان و البرز، موتور محرک تورم در ماه شهریور، بخش کالاهای غیرخوراکی و خدمات بوده است که نشان از فراگیر شدن روند افزایش قیمت‌ها در سایر بخش‌های زندگی است.

نتیجه‌گیری نهایی

در مجموع، داده‌های مربوط به تورم شهریور نشان می‌دهد که ایران با یک توزیع نابرابر از فشار تورمی روبروست. در حالی که برخی مناطق با تورم شدید در مواد غذایی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، در برخی دیگر، هزینه‌های خدمات و کالاهای غیرخوراکی عامل اصلی گرانی هستند. این ناهمگونی، مدیریت یکپارچه اقتصادی را با چالش‌های پیچیده‌ای مواجه می‌کند.