نفت ۱۰۴ دلاری؛ تقسیم آمریکای لاتین به دو اردوگاه برندگان و بازندگان

با نزدیک شدن بهای نفت خام برنت به مرز ۱۰۴ دلار در هر بشکه، معادلات اقتصادی در قاره آمریکای لاتین به شدت تغییر کرده است. این جهش قیمتی که تحت تأثیر تنش‌های خاورمیانه‌ای و اختلالات در مسیرهای ترانزیتی انرژی رخ داده، کشورهای این منطقه را به دو گروه متضاد از نظر سود و زیان تقسیم کرده است.

برندگان جهش قیمت نفت در آمریکای لاتین

کشورهایی که دارای ذخایر قابل توجه یا توان تولید بالای نفت هستند، اکنون در موقعیت اقتصادی بسیار مطلوبی قرار گرفته‌اند. گویان با پیش‌بینی رشد ۲۰.۸ درصدی اقتصاد در سال ۲۰۲۶، پیشتاز این لیست است. همچنین برزیل با ثبت رکورد تولید ۴.۵ میلیون بشکه در روز، از این شرایط برای بهبود درآمدهای ارزی خود بهره می‌برد.

بازندگان و چالش‌های واردات انرژی

در نقطه مقابل، کشورهای حوزه آمریکای مرکزی و کارائیب که وابستگی شدیدی به واردات سوخت دارند، با بحران جدی مواجه شده‌اند. طبق گزارش کمیسیون اقتصادی سازمان ملل (CEPAL)، این کشورها با افت تولید ناخالص داخلی روبرو خواهند شد. برای نمونه، جمهوری دومینیکن برای کنترل قیمت‌ها، مبالغ هنگفتی را صرف یارانه‌های سوخت کرده است.

پارادوکس مکزیک و وضعیت پرو

مکزیک یک مورد استثنایی است؛ اگرچه این کشور نفت صادر می‌کند، اما به دلیل کمبود پالایشگاه‌های داخلی، ناچار به واردات بنزین و گازوئیل است. این موضوع دولت کلائودیا شینباوم را مجبور کرده تا برای جلوگیری از ناآرامی‌های اجتماعی، از درآمدهای مالیاتی خود برای تثبیت قیمت‌ها چشم‌پوشی کند.

در سوی دیگر، پرو با وجود افزایش قیمت‌ها، آسیب کمتری دیده است؛ زیرا سهم سوخت در شاخص قیمت مصرف‌کننده این کشور بسیار پایین است و دولت نیز با یارانه‌های موقت، اثرات تورمی را مهار کرده است.

«هر ۱۰ درصد افزایش در قیمت نفت، کسری انرژی شیلی را حدود ۰.۴ درصد از تولید ناخالص داخلی آن افزایش می‌دهد.»

در نهایت، می‌توان گفت که جهش قیمت نفت به ۱۰۴ دلار، شکاف اقتصادی میان کشورهای صادرکننده و واردکننده در آمریکای لاتین را عمیق‌تر کرده و فشار بر بودجه‌های ملی را در کشورهای وابسته به واردات، به اوج خود رسانده است.