هواپیمای جاسوسی SR-71 بلک‌برد در ارتفاع ۷۹ هزار پایی متلاشی شد؛ نجات معجزه‌آسای خلبان

حادثه متلاشی شدن هواپیمای جاسوسی SR-71 بلک‌برد در ارتفاع بسیار بالا، یکی از دراماتیک‌ترین وقایع تاریخ هوانوردی است که در آن، برخلاف انتظار، خلبان با شرایطی باورنکردنی از مرگ نجات یافت.

جزئیات فنی حادثه SR-71 بلک‌برد در سال ۱۹۶۶

در ۲۵ ژانویه ۱۹۶۶، بیل ویور، خلبان آزمایشی شرکت لاکهید، در حال هدایت این ابرسرعت در ارتفاع ۷۹,۰۰۰ پایی و با سرعت خیره‌کننده ۳.۱۸ ماخ بود. هدف این پرواز، بررسی سیستم‌های ناوبری و آزمایش پایداری هواپیما در شرایط تغییر مرکز ثقل بود.

مشکل اصلی از سیستم پیچیده ورودی هوا ناشی شد. در سرعت‌های مافوق صوت، هوا باید پیش از ورود به موتور، از حالت مافوق صوت به زیرصوت تغییر یابد. بروز پدیده «آن‌استارت» (Unstart) باعث شد شوک هوا به سمت جلو رانده شود که نتیجه آن، از دست رفتن ناگهانی رانش و تکان‌های شدید مشابه برخورد قطار بود.

لحظات بحرانی و نجات معجزه‌آسای خلبان

با از کار افتادن سیستم خودکار سمت راست، کنترل هواپیما به حالت دستی درآمد اما در حین یک گردش ۳۵ درجه‌ای، هواپیما کنترل خود را کاملاً از دست داد. تحت نیروهای شدید جی (g-force)، بدنه هواپیمای جاسوسی SR-71 بلک‌برد متلاشی شد و خلبان به بیرون پرتاب گردید.

"لباس‌های مخصوص تحت فشار، تنها سپر دفاعی خلبان در برابر محیط غیرقابل زیست ارتفاعات بالا و ضربات آیرودینامیکی بود."

در حالی که کمک خلبان، جیم زوایر، در این حادثه جان خود را از دست داد، ویور به لطف لباس مخصوصی که از جوش آمدن خون در ارتفاعات جلوگیری می‌کرد، زنده ماند. او پس از باز شدن چتر نجات در ارتفاع ۱۵,۰۰۰ پایی، در منطقه‌ای دورافتاده در نیومکزیکو فرود آمد.

تأثیر حادثه بر توسعه فناوری‌های هوافضا

این شکست آزمایشی، مسیر مهندسی هواپیماهای آینده را تغییر داد. پس از این واقعه، آزمایش‌ها در شرایط مرکز ثقل عقب متوقف شد و سیستم‌های کنترل ورودی هوا با استفاده از کنترل‌های دیجیتال بازطراحی شدند تا از تکرار پدیده آن‌استارت جلوگیری شود.

در نهایت، حادثه هواپیمای جاسوسی SR-71 بلک‌برد به درسی گران‌بها برای مهندسان تبدیل شد تا در مواجهه با انرژی‌های جنبشی عظیم در سرعت‌های مافوق صوت، حاشیه‌های ایمنی را دقیق‌تر طراحی کنند.