گروهی از ذی‌نفوذ با هدف تغییر کاربری اراضی، در پی جداسازی بیش از ۱۳۰۰ هکتار از محدوده پارک ملی بمو در استان فارس هستند. این اقدام که با مصوبات شورای عالی حفاظت محیط زیست همراه شده، نگرانی‌های گسترده‌ای را در میان فعالان محیط‌زیستی ایجاد کرده است.

تاریخچه حذف تدریجی از محدوده پارک ملی بمو

بررسی اسناد نشان می‌دهد که روند کاهش مساحت این پارک ملی در دو مرحله کلیدی رخ داده است:

مجموع این دو مصوبه، بیش از ۱۳۰۰ هکتار از زیستگاه‌های حساس این منطقه را از تحت حفاظت خارج می‌کند.

ابهام در روند تصویب و مخالفت‌های داخلی

در جریان جلسات شورای عالی حفاظت محیط زیست، نکته قابل توجهی به چشم می‌خورد؛ در حالی که اکثر اعضا با این تغییرات موافق بودند، تنها محمد یزدی، عضو شورا، با بند مربوط به حذف ۴۷۰ هکتار مخالفت کرده و در صورت‌جلسه ثبت نموده است.

همچنین در برخی جلسات، حضور برخی اعضای اصلی شورا ثبت نشده است. نغمه مبرقعی، عضو دیگر شورا، در گفتگو با منابع خبری اعلام کرد که در جلسه سال ۱۴۰۳ به دلیل حضور در خارج از کشور، در جریان این مصوبات قرار نگرفته است.

اهداف پنهان؛ از توسعه شهری تا ویلاسازی

منابع آگاه از روند تصمیم‌گیری‌ها هشدار می‌دهند که هدف نهایی از این جداسازی، الحاق بخشی از اراضی به شهر صدرا در شیراز است. این اقدام می‌تواند مسیر ورود پروژه‌های عمرانی و ساخت‌وسازهای غیرمجاز را به قلب پارک هموار کند.

"اگر این محدوده آزاد شود، شکافی در بدنه پارک ایجاد شده و زمینه برای نابودی کامل اکوسیستم و ویلاسازی‌های خاص فراهم می‌گردد."

بسیاری از کارشناسان معتقدند بی‌تفاوتی برخی مدیران ارشد سازمان حفاظت محیط زیست، فرصت را برای سوءاستفاده گروه‌های ذی‌نفوذ فراهم آورده است.

امید به بررسی مجدد در دولت جدید

با توجه به تغییرات سیاسی و تشکیل دولت جدید، انتظار می‌رود موضوع پارک ملی بمو در جلسات آتی شورای عالی حفاظت محیط زیست مجدداً مطرح شود. فعالان امیدوارند با ورود دستگاه‌های نظارتی، ابهامات مربوط به تعارض منافع و روند تصویب این مصوبات برطرف گردد.

در نهایت، حفظ یکپارچگی پارک ملی بمو برای صیانت از گونه‌های جانوری و گیاهی این منطقه حیاتی است و هرگونه تغییر در مرزهای آن، تهدیدی جدی برای میراث طبیعی ایران محسوب می‌شود.