سارینا نقش؛ بوکسور تاریخ‌ساز ایران از پیروزی در ناگویا تا چالش نبود امکانات

چالش‌های سخت پیش از رسیدن به سکوی افتخار

مسیر رسیدن به موفقیت برای این ورزشکار ملی، تنها شامل مبارزه در رینگ نبوده است. سارینا نقش در گفتگو با خبرنگاران از روزهای بسیار دشوار خود سخن گفت که در آن ناچار بود تحت شرایطی امنیتی و با شنیدن صدای بمب و پهپاد، در فضای باز و پارک‌ها به تمرینات خود ادامه دهد.

او همچنین به محدودیت‌های شدید تمرینی اشاره کرد:

• کمبود تجهیزات: نبود رینگ استاندارد و کیسه‌بوکس در محل اقامت.
• فشارهای روحی: استرس ناشی از مسئولیت سنگین تاریخ‌سازی برای کشور.
• دوری از خانواده: ماه‌ها دوری از عزیزان در اردوهای تمرینی سخت.

شکایت از بی‌توجهی مسئولان و کمبود امکانات

با وجود این افتخارآفرینی، این قهرمان ملی از وضعیت حمایت‌ها در استان کرمانشاه ابراز نارضایتی کرد. او اعلام کرد که پس از بازگشت از مسابقات ناگویا، با بی‌توجهی مسئولان روبرو شده و حتی برای یافتن یک فضای تمرینی مناسب با چالش‌های جدی دست‌وپنجه نرم می‌کند.

"بعد از این تاریخ‌سازی، حتی یک مسئول با من تماس نگرفت. برای ورزشکاری که اتفاقی تاریخی رقم زده، انتظار حمایت و پیگیری برای تداوم تمرینات را داشتم."

سارینا نقش تأکید کرد که مشکل اصلی در استان، کمبود مربی نیست، بلکه نبود زیرساخت‌های لازم مانند رینگ و حریف تمرینی استاندارد است.

آینده بوکس بانوان و هدف المپیک ۲۰۲۸

این ورزشکار با نگاهی واقع‌بینانه به وضعیت بوکس بانوان ایران، بر ضرورت برگزاری اردوهای بیشتر و ارتباط با کشورهای قدرتمند در این رشته تأکید کرد. او معتقد است با سرمایه‌گذاری صحیح، فاصله ایران با کشورهای پیشرو در بوکس بانوان به سرعت جبران خواهد شد.

در پایان، این قهرمان ملی هدف بلندپروازانه خود را مشخص کرد:

هدف نهایی او حضور در میادین المپیک ۲۰۲۸ است که برای رسیدن به آن، آمادگی جسمانی و روانی خود را به طور مستمر ارتقا خواهد داد.