راز انحراف محوری اورانوس؛ آیا برخورد یک قمر باستانی عامل کج شدن این سیاره است؟

انحراف محوری اورانوس یکی از عجیب‌ترین پدیده‌های مشاهده شده در منظومه شمسی است که برخلاف سایر سیارات، گویی در حال غلتیدن است. در حالی که اکثر اجرام آسمانی حول محور عمودی خود می‌چرخند، این سیاره هفتم با زاویه‌ای خیره‌کننده، مسیر متفاوتی را دنبال می‌کند.

معمای انحراف شدید محور چرخش

در حالی که محور چرخش زمین تنها ۲۳.۵ درجه انحراف دارد، اورانوس با زاویه‌ای نزدیک به ۹۸ درجه، وضعیتی کاملاً غیرمعمول را تجربه می‌کند. این ویژگی باعث شده است که فصول در این سیاره با شدت و شکلی متفاوت از زمین رقم بخورد.

طبق داده‌های علمی، هر قطب این سیاره حدود ۲۱ سال را در سرمای مطلق و قطب مقابل آن حدود ۲۱ سال را در معرض تابش مستقیم خورشید سپری می‌کند. این چرخه ۸۴ ساله‌ای که برای تکمیل یک دور گردش به دور خورشید لازم است، شرایط اقلیمی بی‌مانندی را ایجاد کرده است.

فرضیه قمر باستانی؛ کلید حل معما

اخترشناسان مدت‌هاست که به دنبال علت این وضعیت هستند. فرضیه‌های مختلفی از برخورد با سیارک‌های بزرگ تا اثرات گرانشی سیارات دیگر مطرح شده است، اما پژوهش‌های جدید بر روی یک قمر فرضی و گمشده تمرکز دارند.

"مهاجرت یک قمر می‌تواند باعث تشدید فرکانس‌های حرکتی محور سیاره شود و در نهایت انحراف آن را افزایش دهد."

ملاین ساین‌فست، پژوهشگر رصدخانه پاریس، معتقد است که یک قمر باستانی با مهاجرت به مدارهای دورتر، باعث ناپایداری گرانشی شده و در نهایت با برخورد به اورانوس، این وضعیت کنونی را ایجاد کرده است.

چگونه این فرضیه را اثبات کنیم؟

برای تأیید این سناریوی پیچیده، دانشمندان دو مسیر اصلی را پیش رو دارند:

• بررسی مهاجرت قمرها: اگر مشخص شود قمرهای فعلی در حال دور شدن از سیاره هستند، نشان‌دهنده اتلاف انرژی درونی است.
• تعیین سن دقیق قمری‌ها: اگر قمرهای فعلی جوان‌تر از منظومه شمسی باشند، احتمالاً بقایای برخورد با همان قمر باستانی هستند.