درختان چیتگر در بحران؛ تقابل شهرداری و منابع طبیعی بر سر خشکیدگی جنگل

بحران خشک شدن درختان چیتگر در غرب تهران، به یک چالش جدی میان نهادهای مسئول تبدیل شده است؛ جایی که تصاویر زمین‌های لخت و بدون پوشش گیاهی، نشان‌دهنده یک شکست مدیریتی در حفظ ریه‌های سبز پایتخت است.

تقابل مسئولیت‌ها؛ شهرداری در برابر منابع طبیعی

در پی انتشار تصاویر ناراحت‌کننده از وضعیت بحرانی بوستان چیتگر، انگشت اتهام میان شهرداری تهران و سازمان منابع طبیعی در حرکت است. در حالی که شهرداری بر لزوم مدیریت بهتر و اقدامات گذشته تأکید دارد، سازمان منابع طبیعی بر وظایف حفاظتی و بهداشتی تأکید می‌کند.

رئیس شورای شهر تهران، مهدی چمران، معتقد است بخشی از این مشکل ناشی از کم‌آبی و شرایط سنی درختان بوده است. وی تأکید کرد که حذف درختان بیمار با همکاری سازمان منابع طبیعی انجام شده، اما تعلل در فرآیند مدیریت، منجر به گسترش آفت شده است.

"احاله مدیریت عرصه‌های طبیعی به نهاد دیگری، به معنای تفویض تمامی وظایف از آبیاری تا مقابله با آفات است."

بحران کم‌آبی و وضعیت شبکه آبیاری

یکی از اصلی‌ترین دلایل از بین رفتن پوشش گیاهی، افت شدید منابع آبی در این منطقه است. طبق گزارش‌های رسمی، میزان آب رسانی به این پارک با افت شدیدی مواجه شده است.

مدیرکل منابع طبیعی استان تهران اعلام کرد که با انجام عملیات کف‌شکنی چاه‌ها و استفاده از آب تصفیه‌خانه‌ها، وضعیت آبیاری در حال بهبود است تا از تکرار این فاجعه جلوگیری شود.

بازسازی اکوسیستم با گونه‌های بومی

برای احیای درختان چیتگر، برنامه‌ای برای جایگزینی درختان آلوده با گونه‌های مقاوم‌تر در دستور کار قرار گرفته است. تاکنون ۲۵ هزار اصله درخت بیمار قطع شده و هدف اصلی، رسیدن به ظرفیت ۳۵ هزار اصله است.

• کاشت درختان بومی: استفاده از گونه‌هایی مانند اقاقیا، بلوط و سنجد.
• مزیت گونه‌های بومی: نیاز آبی بسیار کمتر نسبت به درختان سوزنی‌برگ.
• وضعیت کاشت: جایگزینی ۲۷ هزار نهال جدید در پارسل‌های مشخص شده.

در نهایت، بحران چیتگر نشان داد که بدون هماهنگی دقیق میان شهرداری و سازمان منابع طبیعی، حفظ میراث سبز پایتخت با مخاطره جدی روبرو خواهد بود. احیای این منطقه نیازمند نظارت مستمر و مدیریت هوشمندانه منابع آب است.